မိုဘိုင္းဖုန္းမ်ားရဲ႕ရာဇ၀င္

မိုဘိုင္းဖုန္းေတြလို႔ေျပာရင္ လက္ကိုင္ဖုန္းေသးေသးေလးေတြလို႔ ေတြးမိပါလိမ့္မယ္။ အခုလက္ရိွသံုးေနတဲ့ မိုဘိုင္းဖုန္းေတြကေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္။ မိုဘိုင္းဖုန္းေတြ ေပၚကာစက အရြယ္အစားကႀကီးမား၊ ေလးလံ၊ ပါ၀ါစားႏႈန္းျမင့္တဲ့ ဖုန္းႀကီးေတြ၊ သယ္လို႔ရတယ္ဆို႐ံုအဆင့္ ဖုန္းေတြျဖစ္ေနပါတယ္။

မိုဘိုင္းဖုန္းေတြ စတင္တီထြင္လာခဲ့တာ ၁၉၄၀ ေလာက္ကတည္းကျဖစ္ၿပီး ၁၉၈၀ ေလာက္အထိ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ျဖစ္မလာခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ အဂၤလန္ႏိုင္ငံမွာ မိုဘိုင္းဖုန္းေတြရဲ႕ ဖုန္းေခၚဆိုမႈ အႀကိမ္ေရေပါင္းဟာ ႀကိဳးသံုးဖုန္းေတြေခၚဆိုမႈထက္ သာခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ ႀကိဳးသံုးဖုန္းေတြ အသံုးနည္းသြားၿပီး ေနာက္ပိုင္း လံုး၀မသံုးေတာ့တဲ့အဆင့္ ျဖစ္လာမယ့္လက္ၡဏာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီမွာလည္း မိုဘိုင္းဖုန္းေတြ ေပါေပါမ်ားမ်ားသံုးလာတဲ့အတြက္ လမ္းေဘးႀကိဳးဖုန္းငွားတဲ့ သူေတြ ခြင္ပ်က္ကုန္ပါတယ္။ ဒါဟာ နည္းပညာေတြ တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈရဲ႕ သက္ေသျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီမိုဘိုင္းဖုန္းေတြ ဘယ္အခ်ိန္ကစၿပီး၊ ဘယ္လိုတီထြင္ခဲ့ၾကသလဲဆိုတာ စာဖတ္သူေတြ စိတ္၀င္စားမယ္ ထင္လို႔ ဒီတပတ္အတြက္ မိုဘိုင္းဖုန္း သမိုင္းေၾကာင္းေလး ေရးထားပါတယ္။

အေစာပုိင္းကာလ တီထြင္မႈ

+++++++++++++++

လက္ရိွအခ်ိန္မွာ မုိဘိုင္းေတြလို႔ ေခၚလို႔ရတဲ့အထိ ေရာက္လာေအာင္ တီထြင္ခဲ့တာေတြကို ျပန္ၾကည့္ရင္ ၁၉၀၈ ခုကတည္းက စခဲ့တာေတြ႕ရပါမယ္။ အဲဒီဖုန္းေတြဟာ ခရီးေဆာင္ မိုဘိုင္းဖုန္းေတြလို႔ ေျပာလို႔မရေသးတဲ့ ႀကိဳးမဲ့ဆက္သြယ္ေရးကိရိယာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

၁၉၀၈ ခုႏွစ္မွာ ပါေမာကၡ အဲလ္ဘတ္ဂ်န္႔ခ္ (Albert Jahnke)နဲ႔ Oakland Transcontinental Aerial Telephone and Power ကုမၸဏီတို႔ကေန ႀကိဳးမဲ့ဆက္သြယ္ႏိုင္တဲ့ဖုန္းကို တီထြင္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်တဲ့အဆင့္ ေရာက္မလာပါဘူး။၁၉၁၈ မွာ ဂ်ာမန္မီးရထားစနစ္ (German Railroad System) ကေန စစ္သံုးအတြက္ ဂ်ာမနီႏိုင္ငံ ဘာလင္ၿမိဳ႕နဲ႔ ေဇာ့ဆီန္း (Zossen) ၿမိဳ႕၊ ၁၉၂၄ မွာ အမ်ားသံုးႏိုင္တဲ့ ဘာလင္ၿမိဳ႕နဲ႔ ဟမ္းဘတ္ၿမိဳ႕ ဆက္သြယ္မႈေတြအတြက္ ႀကိဳးမဲ့ဖုန္းေတြကို စမ္းသပ္တီထြင္ သံုးခဲ့ၾကပါတယ္။

၁၉၂၅ မွာ မီးရထားသံုး တယ္လီဖုန္းစနစ္၊ ၁၉၂၆ မွာ တယ္လီဖုန္း ၀န္ေဆာင္မႈေပးတဲ့ ရထား စတာေတြ။ အဲဒီေနာက္ပိုင္း အေမရိကရဲ႕ ၁၉၃၀ စီးပြားပ်က္ကပ္နဲ႔ ပထမကမ္ၻာစစ္ေတြေၾကာင့္လို႔ ယူဆရပါတယ္။ ခရီးေဆာင္ဖုန္းေတြတီထြင္တာသိပ္မ်ားမ်ားစားစား မေတြ႕ခဲ့ရပါဘူး။

၁၉၄၀ မွာေတာ့ ႀကိဳးမဲ့ဆက္သြယ္ေရးဖုန္းေတြ စစ္တပ္အတြက္တီထြင္သံုးလာခဲ့ၾကတာ ေတြ႕ရပါတယ္။

AM Radio Telephone (၁၉၂၂)

+++++++++++++++++++

၁၉၂၂မွာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ခ်ီကာဂိုၿမိဳ႕ကရဲေတြ ေရဒီယို တယ္လီဖုန္းကို စမ္းသပ္ေနၾကပံုျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔သံုးခဲ့တဲ့ ဖရီကြင္စီက AMေရဒီယိုဖရီကြင္စီနဲ႔ အတူတူပဲျဖစ္ပါတယ္။

American Army (၁၉၄၀)

+++++++++++++++

အေမရိက ၾကည္းတပ္ရဲ႕ အခ်က္ျပဆက္သြယ္ေရး တပ္ဖြဲ႕၀င္ေတြဒုတိယကမၻာစစ္တုန္းက ၁၉၄၀ မွာ အသံုးျပဳခဲ့တဲ့ ႀကိဳးမဲ့ဆက္သြယ္ေရးပစၥည္းေတြျဖစ္ၿပီး ျမင္းရဲ႕ေက်ာေပၚမွာ တင္ထားရေလာက္ေအာင္ ႀကီးမားေလးလံေနပါတယ္။

လက္ရိွမိုလ္ဘိုင္းဖုန္းေတြနဲ႔ ယွဥ္ၾကည့္ရင္ေတာ့ လက္ကိုင္ဖုန္းလို႔ဘယ္လိုမွ ေျပာမွာမဟုတ္ပါဘူး။ အေမရိကန္ ၾကည္းတပ္၊ အခ်က္ျပဆက္သြယ္ေရးတပ္ဖဲြ႕ေတြမွာသံုးခဲ့တဲ့ ေမာ္ဒယ္ SCR-194 နဲ႔ 195ေတြျဖစ္ၿပီး ခရီးေဆာင္ AM Radio ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အေလးခ်ိန္၂၅ ေပါင္ေလးၿပီး ၅ မိုင္အကြာအေ၀းအထိ ဆက္သြယ္ႏိုင္ပါတယ္။

ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း ေျခလ်င္တပ္ေတြမွာ သံုးခဲ့ပါတယ္။ အခုျပထားတဲ့ SCR-300 ေရဒီယိုဆက္သြယ္မူကိုေတာ့ အေမရိကန္စစ္တပ္အတြက္ မိုတို႐ိုလာကေန တီထြင္ေပးခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၃၂ ေပါင္ကေန ၃၈ ေပါင္ေလးၿပီး ၃ မိုင္ အကြာအေ၀းအထိ ဆက္

သြယ္ႏုိင္ပါတယ္။ SCR-194 နဲ႔ 195 ေတြကို အစားထိုးသံုးစြဲခ့ဲပါတယ္။ အလံုးေရ ၅ ေသာင္း ထုတ္လုပ္ခဲ့ၿပီး ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း မဟာမိတ္တပ္ေတြ သံုးခဲ့ပါတယ္။ ေမာ္ဒယ္ SCR-536 လက္ကိုင္ စကားေျပာစက္ကို မိုတို႐ိုလာက အလံုးေရ တစ္သိန္းသံုးေသာင္းေလာက္ထုတ္လုပ္ခဲ့ၿပီး ဒုတိယကမ္ၻာစစ္အတြင္း သံုးခဲ့ပါတယ္။ အေလးခ်ိန္ ၅ေပါင္ပဲေလးၿပီး ကုန္းတြင္းမွာ ၁ မိုင္၊ ေရျပင္မွာ ၃ မိုင္ အကြာအေ၀းအထိ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။

Mobile Telephone System

++++++++++++++++++

ဘဲလ္စစ္စတမ္ (Bell System) ကေန မိတ္ဆက္ခဲ့တဲ့ ပထမဦးဆံုး စီးပြားျဖစ္လုပ္ကိုင္ခဲ့တဲ့ မိုဘိုင္းတယ္လီဖုန္း၀န္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္းျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ ၀န္ေဆာင္မႈကို MTS (Mobile Telephone System) လို႔ ေခၚပါတယ္။ အေစာပိုင္းထုတ္လုပ္ခဲ့တဲ့ မူရင္းစက္ဟာေပါင္ ၈၀ ေလးၿပီး AT&T ရဲ႕ ကန္႔သတ္လိုင္း (Band) ေတြကိုပဲ သံုးလို႔ရပါတယ္။ လစဥ္ေၾကး ေဒၚလာ ၃၀ (လက္ရိွ ေပါက္ေစ်းနဲ႔ဆိုရင္ေဒၚလာ ၃၃၀ ေလာက္ ရိွပါတယ္။) ေပးရပါမယ္။ ၿပီးရင္ ေခၚဆိုမႈေတြအတြက္ အႀကိမ္အေရအတြက္နဲ႔ ထပ္ေပးရပါမယ္။ ကုန္တင္ယာဥ္အုပ္စုေတြ၊ သတင္းေထာက္ေတြ၊ ၀န္ေဆာင္မႈေပးတဲ့သူတခ်ဳိ႕ပဲ သံုးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

Ericsson’s Mobile System A

++++++++++++++++++++

အဲရစ္ဆင္ (Ericsson) ရဲ႕ တစိတ္တပိုင္း အလိုအေလ်ာက္ လုပ္ေဆာင္ေပးႏိုင္တဲ့ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္သံုး မိုဘိုင္းစစ္စတမ္ ျဖစ္ပါတယ္။ဆြီဒင္ႏိုင္ငံမွာ ဦးဆံုးသံုးၿပီး ၈၈ ေပါင္ ေလးပါမယ္။ iPhome အလံုး၃၀၀ ရဲ႕ အေလးခ်ိန္နဲ႔ညီမွ်တဲ့ အေလးခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။

Commercial Mobile Phone (၁၉၅၉)

+++++++++++++++++++++++++

၁၉၅၉ မွာေတာ့ စီးပြားျဖစ္ ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်တဲ့အဆင့္ ေရာက္လာပါတယ္။ ကားေတြထဲမွာ တပ္ဆင္သံုးႏိုင္ၿပီး အရြယ္အစား ေသးေအာင္ ပါ၀ါစားႏႈန္းနည္းေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ေသးပါဘူး။

Portable (၁၉၇၂)

++++++++++++

၁၉၇၂ လန္ဒန္မွာက်င္းပခဲ့တဲ့ ဆက္သြယ္ေရးရဲ႕ ဒီေန႔၊ မနက္ျဖန္၊

အနာဂတ္ျပပြဲ Communication Today, Tomorrow and the Future) မွာ ေမာ္ဒယ္တေယာက္ ျပသေနတဲ့ ခရီးေဆာင္တယ္လီဖုန္းျဖစ္ပါတယ္။ ပါ၀ါစားႏႈန္း မေသးတဲ့အျပင္ ဘက္ထရီေတြရဲ႕ နည္းပညာအားနည္းခ်က္ ေၾကာင့္ ဘက္ထရီကိုႀကိဳးနဲ႔ လြယ္ထားတာ ေတြ႕ရပါမယ္။အရင္က ကင္မရာသမားေတြ ဖလက္ဂန္း (Flesh Gun) ကို ပါ၀ါေပးဖို႔ဘက္ထရီတြဲႀကီးကို ႀကိဳးနဲ႔လြယ္ထားတာ သတိရမိပါတယ္။

ခရီးေဆာင္လက္ကိုင္ဖုန္းအစ

+++++++++++++++++

၁၉၇၃ မွာ မာတင္ကူးပါး (Martin Cooper) က နမူနာ လက္ကိုင္ဖုန္းတခုကို စတင္တီထြင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီဖုန္းဟာ ၁ ဒသမ ၁ကီလိုဂရမ္ ေလးၿပီး အရြယ္အစား အျမင့္ ၂၃ စင္တီမီတာ ျမင့္ကာ အထူ ၁၃ စင္တီမီတာ၊ အက်ယ္၄ ဒသမ ၄၅ စင္တီမီတာ ရိွပါတယ္။အဲဒီဖုန္းဟာ မိနစ္ ၃၀ စကားေျပာဖို႔အတြက္ ၁၀ နာရီ အားသြင္းထားဖို႔လိုပါတယ္။ မာတင္ကူးပါးဟာ အဲဒီအခ်ိန္က မိုတို႐ိုလာရဲ႕သုေတသီနဲ႔အမႈေဆာင္ အရာရိွအျဖစ္ တာ၀န္ယူလုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ မိုတို႐ိုလာရဲ႕ခရးီေဆာင္ဆက္သြယ္ေရးပစၥည္း ထုတ္ကုန္ဌာန အႀကီးအကဲျဖစ္သူကူးပါးရဲ႕ အထက္အရာရိွ ဂၽြန္အက္ဖ္မစ္ရွဲလ္ (John F Mitchell) တို႔ဟာ ခရီးေဆာင္ လက္ကိုင္ဖုန္းေတြထုတ္လုပ္မႈရဲ႕ အဓိကအက်ဆံုးလူေတြ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ မိုတို႐ိုလာကုမၸဏီဟာလည္း လက္ကိုင္ ခရီးေဆာင္ဖုန္းေတြ ပထမဦးဆံုး ထုတ္လုပ္တဲ့ကုမ္ၸဏီ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီတီထြင္ႏိုင္ခဲ့မႈဟာ မိုတို႐ိုလာကုမ္ၸဏီ (Mortorola) ကို ေသးငယ္ေပါ့ပါးၿပီး အလြယ္တကူ သယ္ေဆာင္သြားႏိုင္တဲ့ လက္ကိုင္ဖုန္းေတြတီထြင္ထုတ္လုပ္ဖို႔ တြန္းအားေပးခဲ့ၿပီး လက္ကိုင္ဖုန္းေလာကမွာ မိုတို႐ိုလာကုမ္ၸဏီဟာ အထင္ကရ ကုမ္ၸဏီႀကီးတခု ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

Nokia Mobira Senator (၁၉၈၂)

+++++++++++++++++++

ႏုိကီယာ မုိဘုိင္းဖုန္းေတြျဖစ္လာဖုိ႔ စတင္ခဲ့တဲ့ဖုန္းက Mobira Senator ဖုန္း ျဖစ္ပါတယ္။ အေလးခ်ိန္ ၂၁ ေပါင္ ေလးၿပီး ကားဖုန္းအေနနဲ႔ သုံးဖုိ႔ရည္ရြယ္ထားပါတယ္။

Motorola Dyna TAC 8000X (၁၉၈၃)t

+++++++++++++++++++++++++

၁၉၈၃၊ မတ္လ ၆ ရက္ေန႔မွာ မုိတုိ႐ိုလာရဲ႕ ဒုိင္နာတက္ Dyna TAC 8000X မုိဘုိင္းဖုန္းေတြ စတင္ေစ်းကြက္တင္ခဲ့ပါတယ္။ အေမရိကန္ရဲ႕ ပထမဦးဆုံး 1Gကြန္ရက္ျဖစ္တဲ့ Ameri-tech ကြန္ရက္နဲ႔ တြဲသုံးခဲ့ပါတယ္။ ကုန္က်စရိတ္ ေဒၚလာသန္း ၁၀၀ ကုန္က်ခဲ့ၿပီး ေစ်းကြက္တင္ဖုိ႔အတြက္ ၁၀ စုႏွစ္တခုေက်ာ္ ၾကာပါတယ္။

နမူနာ စမ္းသပ္ခဲ့တဲ့ ဖုန္းတုန္းကလုိပဲ အဲဒီဖုန္းဟာ မိနစ္ ၃၀ ေလာက္ စကားေျပာဖို႔အတြက္ ၁၀ နာရီ အားသြင္းထားဖို႔ လိုပါတယ္။ဆက္သြယ္ေရး နည္းပညာေတြမွာ ဒုတိယမ်ဳိးဆက္အေနနဲ႔ တိုးတက္လာခဲ့မႈက SMS ဒါမွမဟုတ္ စာသားေတြ ႐ိုက္ထည့္ေပးပို႔ႏိုင္တဲ့(Text Messaging) လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။

အစပိုင္းမွာ အဲဒီလုပ္ေဆာင္ခ်က္ GSM ကြန္ရက္မွာပဲ အလုပ္လုပ္သံုးခဲ့ၿပီး ေနာက္ပိုင္းဒစ္ဂ်စ္တယ္ ကြန္ရက္ေတြ အားလံုးသံုးခဲ့ပါတယ္။ ဖုန္းကေနပထမဦးဆံုး SMS ေပးပို႔မႈကို ယူႏိုက္တက္ကင္းဒမ္း (UK) မွာ၁၉၉၂ ဒီဇင္ဘာ ၃ ရက္ေန႔မွာ စတင္ခဲ့ၿပီး ၁၉၉၃ မွာေတာ့ ဖင္လန္ႏိုင္ငံမွာ စတင္ခဲ့ပါတယ္။ မိုဘိုင္းဖုန္းေတြအတြက္ အခေၾကးေငြေပးၿပီး ေဒါင္းလုပ္ (Download)လုပ္တဲ့ ၀န္ေဆာင္မႈကို ၁၉၉၈ မွာ ဖင္လန္ႏိုင္ငံရဲ႕ Radidinja (အခုElisa) ကေန ဖုန္းျမည္တဲ့ Ring Tone ေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးကို ေဒါင္းလုပ္လုပ္ ၀ယ္ယူႏိုင္ေစခဲ့ပါတယ္။

ပထမဦးဆံုး ေၾကာ္ျငာလုပ္ငန္းအေနနဲ႔ သတင္းေခါင္းႀကီးပိုင္းေတြကို SMS ေပးပို႔ႏိုင္တဲ့ လုပ္ငန္းလုပ္ခဲ့ၿပီး ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္ ဖင္လန္ႏိုင္ငံမွာ ေၾကာ္ျငာရွင္ရဲ႕စပြန္ဆာနဲ႔ စတင္ခဲ့ပါတယ္။ မိုဘိုင္းေငြေခ်တဲ့စနစ္ (Mobile Payments) ကို ဖင္လန္ႏိုင္ငံနဲ႔ ဆြီဒင္ႏိုင္ငံမွာ ၁၉၉၈ က စတင္အသံုးျပဳခဲ့ပါတယ္။ ကိုကာကိုလာ အေရာင္းစက္ေတြနဲ႔ ကားပါကင္ထိုးတဲ့ အခေၾကးေငြေတြကို မိုဘိုင္းဖုန္းသံုးၿပီး ေပးေခ်ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာ္ေ၀မွာ ပထမဦးဆံုး စီးပြားေရးလုပ္ငန္းအဆင့္ လုပ္ေဆာင္မႈကို ၁၉၉၉ မွာ စတင္ခဲ့ၿပီး ဖိလစ္ပိုင္ႏိုင္ငံ မွာေတာ့ ဘဏ္လုပ္ငန္းနဲ႔ ခရက္ဒစ္ကတ္ေတြအတြက္ ေငြေပးေခ်မႈေတြကို မိုဘိုင္းေအာ္ပေရတာ Globe နဲ႔ Smart  တို႔ကေန ၁၉၉၉ မွာပဲ စတင္ခဲ့ပါတယ္။

မိုဘိုင္းဖုန္းေတြကေန အင္တာနက္ကို အျပည့္အ၀ သံုးႏိုင္တဲ့ပထမဦးဆံုး ၀န္ေဆာင္ေပးတာက ဂ်ပန္ႏိုင္ငံက NTT DoCoMoျဖစ္ၿပီး ၁၉၉၉ မွာ စတင္ခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၉၇ ကေန ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ေလာက္ အတြင္း မိုဘိုင္းနဲ႔ မိုဒမ္း (Modern) ေတြ သံုးႏိုင္ခဲ့တဲ့ Personal Handy-phone System ဖုန္းေတြ ေရပန္းစားခဲ့ပါတယ္။၁၉၉၉ ခုႏွစ္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ NTT DoCoMo ကေန၀န္ေဆာင္မႈအျပည့္အ၀ ၀န္ေဆာင္ေပးႏိုင္တဲ့ မိုဘိုင္းေတြ တီထြင္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

၂၀၀၁ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၁ ရက္မွာေတာ့ ပထမဦးဆံုး3G ကြန္ရက္၀န္ေဆာင္မႈကို NTT DoCoMo ကပဲ စတင္သံုးခဲ့ပါတယ္။

၂၀၀၆ မွာ သံုးခဲ့တဲ့ မိုဘိုင္းဖုန္းေတြက ေတာ္႐ံု ကင္မရာေလာက္႐ိုက္ကူးေပးႏိုင္ေနၿပီး မိုဘိုင္းဖုန္းေတြဟာ ကင္မရာနဲ႔ တတြဲတည္း ျဖစ္လာပါတယ။္ ေနာက္ပိုင္းထုတ္တ့ဲတခ်ိဳ႕ဖုန္းေတြဆိုရင္ ရႈခင္းေတြကိုရိုက္ဖို႔ ကင္မရာ တခု၊ ႏွစ္ဖက္စလံုးမွာ ကင္မရာသံုးထားတဲ့ဖုန္းေတြ ရိွလာပါၿပီ။

၂၀၀၇ မွာေတာ့ စာ႐ိုက္ၿပီး စကားေျပာတဲ့ Text Messagingဟာ မိုဘိုင္းဖုန္းတလံုးမွာ မပါမျဖစ္တဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္တခု ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

၂၀၀၈ က မိုဘိုင္းဖုန္းေလာကအတြက္ ထူးျခားတဲ့ ႏွစ္တႏွစ္ ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ကြန္ပ်ဴတာကုမ္ၸဏီႀကီးတခုျဖစ္တဲ့ အက္ပဲလ္ကေန သူ႔ရဲ႕ စမတ္ဖုန္း iPhone ကို စတင္မိတ္ဆက္ ေစ်းကြက္တင္ခဲ့ပါတယ္။ အက္ပဲလ္ရဲ႕ ထံုးစံအတိုင္းဒီဇိုင္း၊ သံုးရလြယ္ကူမႈ၊ စြမ္းေဆာင္ရည္ ျမင့္မားမႈေတြေၾကာင့္ နာမည္ႀကီး၊ ေရပန္းအစားဆံုး ဖုန္းတခုျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အမ်ားသိထားၾကတဲ့ မိုဘိုင္းဖုန္းေတြနဲ႔ စမတ္ဖုန္းေတြကို Sony, HTC, Samsung, LG, Google, Huawei စတ့ဲ ကုမၸဏီေတြကေန အၿပိဳင္အဆိုင္ထုတ္လုပ္ခ့ဲၾကတာ ဒီေန႔ေတြ႕ျမင္ေနၾကရၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။

ဖိုးႏုိင္၀င္း(မာစတာပိစ္)