Wednesday, July 30, 2014

အိုင္တီေခတ္၏ မိုဘိုင္းစားေသာက္ဆိုင္


မိမိတို႔ငယ္စဥ္က ေရခဲမုန္႔ေရာင္းသည့္ကားမ်ား သီခ်င္းတေၾကာ္ေၾကာ္ျဖင့္ ျဖတ္သြားသည့္ျမင္ကြင္းကို မွတ္မိၾကပါလိမ့္မည္။ ယင္းကားေနာက္မွ ကေလးမ်ားတရုန္းရုန္းလိုက္ၾကသည္ကိုလည္း သတိရမိသည္။ သီခ်င္းသံက ေရခဲမုန္႔ကားအတြက္ ေၾကာ္ျငာျဖစ္ပါသည္။ ယေန႔တိုင္ ယင္းေရခဲမုန္႔ကားမ်ား အလုပ္ျဖစ္ ေသးသလို အျခားအစားအေသာက္ကားမ်ားလည္း လမ္းမေပၚတြင္ ေနရာယူလာေနသည္။ သို႔ေသာ္ က်ယ္ေလာင္လွသည့္ ေလာ္စပီကာအသံမ်ားႏွင့္ေတာ့မဟုတ္ေတာ့ပါ။ အသံမထြက္ေသာ္လည္း ခရီးတာ သြားလွသည့္ အင္တာနက္ကြန္ရက္မ်ားမွျဖစ္သည္။
ရံုးသမား၊ အလုပ္သမားမ်ားျပားေသာ လူစည္ကားရာေနရာမ်ားတြင္ ဆိုင္ခန္းမ်ားက ေစ်းႀကီးသည္။ ယင္းအတြက္ အစားအေသာက္ကလည္း ေစ်းႀကီးလာသည္။ လမ္းေဘးေစ်းသည္မ်ားကို ယာဥ္ေၾကာ၊ လမ္းေၾကာပိတ္၍ ေရာင္း၀ယ္ခြင့္မျပဳ။ ထိုအခါ အေမရိကန္ႏုိင္ငံၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားတြင္ ယင္းလမ္းေဘးေစ်းသည္ လိုအပ္ခ်က္ကို Food Truck ဟုေခၚသည့္ ထရပ္ကားမ်ားျဖင့္ လွည့္လည္ေရာင္းခ်သည့္ ေန႔လယ္စာထရပ္ကားလုပ္ငန္းမ်ားက အစားထိုး၀င္ေရာက္လာသည္။ ကားတြင္းေတာ့၀င္ထိုင္၍မရပါ။ ယင္းတို႔ကို မိုဘိုင္းစားေသာက္ဆိုင္ (ေရႊ႕ေျပာင္းစားေသာက္ဆိုင္)ဟုလည္း လူသိမ်ားသည္။ ေန႔လည္ထမင္းစားခ်ိန္နီးလွ်င္ ၿမိဳ႕တြင္းတြင္ ယင္းအစားအေသာက္ကားမ်ား ေခတၱရပ္နားခြင့္ရသည့္ ေနရာတြင္ ႏုိင္ငံတကာမွအစားအစာမ်ားကို ကားေပၚ၌ေရာင္းခ်ေနသည့္ျမင္ကြင္းကို ေနရာတကာေတြ႕လာ ရသည္။ အစားအစာအျဖစ္မွတ္ပံုတင္ရၿပီး ကားေပၚတြင္ပါသည့္ မီးဖို၊ ေရခဲေသတၱာ၊ သန္႔ရွင္းေရး၊ လံုၿခံဳေရးတို႔ကို ပံုမွန္စစ္ေဆးခံရသည္။ ယေန႔ဆိုလွ်င္ ယင္းကားစားေသာက္ဆိုင္လုပ္ငန္းသည္ အေတာ္ပင္ႀကီးမားလာေနသည္။
ေစ်းခ်င္းတူလွ်င္ပင္ ကားျဖင့္လာေရာင္းေသာ အစားအေသာက္ကို စိတ္၀င္တစားေစာင့္ၿပီး တန္းစီ၀ယ္သူကမနည္းလွပါ။ တရုတ္၊ ကိုရီးယား၊ အိႏိၵယ၊ စပိန္၊ မကၠဆီကို၊ အေမရိကန္၊ ဗီယက္နမ္ႏွင့္ ႏုိင္ငံေပါင္းစံုမွ အစားအေသာက္မ်ားကို ကိုယ္သန္ရာခ်က္ျပဳတ္ေရာင္းခ်ၾကသည္။
ေလာစ္အိန္ဂ်လိစ္အေျခစိုက္ လမ္းေဘးအစားအစာလုပ္ငန္း ကုမၸဏီႀကီးတစ္ခု၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္အရ ယင္းလုပ္ငန္းတြင္ ေဒၚလာသန္းတစ္ေထာင့္ေလးရာေက်ာ္ လည္ပတ္ေနသည္ဟုဆိုသည္။ ၿပီးခ့ဲသည့္ငါးႏွစ္ အတြင္း မိုဘိုင္းစားေသာက္ဆိုင္လုပ္ငန္း ၁၅ ရာခိုင္ႏႈန္းတိုးလာသည္ဟုဆိုသည္။ မိုဘိုင္းကားစားေသာက္ ဆိုင္ အေရအတြက္အစစ္အမွန္ကို သိရန္ေတာ့မလြယ္ပါ။
အမ်ားအားျဖင့္ ေစ်းခ်ိဳၿပီးအမ်ိဳးစံုလွသည့္ မနက္စာ၊ ေန႔လယ္စာမ်ားကို ၀ယ္ယးစားေသာက္ႏုိင္ျခင္းေၾကာင့္ ရံုးသမားမ်ားအသံုးမ်ားလာသည္။ လုပ္ငန္းကို မိသားစု (သို႔မဟုတ္) မိတ္ေဆြႏွစ္ဦး၊ သံုးဦးျဖင့္ စတင္ႏုိင္သလို ကားတစ္စီးရင္းၿပီးလွ်င္ လုပ္ငန္းစ၍ရေနၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လုပ္ကိုင္လာသူကလည္း မ်ားျပားလာသည္။
ဆိုင္ခန္းငွားရမ္းၿပီး ဆိုင္ဖြင့္ရာတြင္ အရင္းအႏွီးႀကီးလွသည့္အျပင္ အေရာင္းထိုင္းလွ်င္ ပတ္၀န္းက်င္ကအလုပ္မျဖစ္လွ်င္ အရံႈးေပါၚတတ္သည့္ ဆိုင္ရွင္မ်ား၏ဒုကၡကို မိုဘိုင္းစားေသာက္ဆိုင္မ်ားက ေရွာင္လႊဲႏုိင္ၾကသည္။
ထိုမိုဘိုင္းစားေသာက္ဆိုင္မ်ားတြင္၀က္ဘ္ဆိုက္မ်ားရွိၿပီး စားသံုးသူမ်ားက ထို၀က္ဘ္ဆိုက္ႏွင့္ Add လုပ္ထားလွ်င္ ကားဘယ္ေရာက္ေနၿပီဆိုသည္ကို Message ပို႔ေပးသည္။ ထိုမိုဘ္ိုင္းတြင္ မည္သည့္အစားအေသာက္မ်ားပါသည္၊ မည္သည့္လမ္းေထာင့္ကို မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ေရာက္မည္ကို အခ်ိန္နဲ႔တေျပးညီပို႔ေပးေနႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ၀ယ္စားမည့္သူမ်ားလည္း လာေစာင့္ေနႏုိင္သည္။ ၀ယ္သူမ်ားလည္း အဆင္ေျပ၊ ေရာင္းသူမ်ားလည္း အေရာင္းသြက္သည့္ေနရာကို အခ်ိန္မေရြးေျပာင္းေရႊ႕ႏုိင္သည္။
ယင္းလုပ္ငန္းစတင္လာခ့ဲသည္မွာ အခ်ိန္အတိုင္းအတာတစ္ခု ရွိခ့ဲၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း စမတ္ဖုန္းကိုအသံုးမ်ားလာသည့္ ယခုအခ်ိန္က့ဲသို႔ ေဖ့စ္ဘြတ္၊ တြစ္တာတို႔မွတစ္ဆင့္ စားသံုးသူႏွင့္ တုိက္ရိုက္ဆက္သြယ္ေၾကာ္ျငာလာႏုိင္ခ်ိန္တြင္ ေအာင္ျမင္မႈသရဖူေဆာင္းေတာ့သည္။ ေဖ့စ္ဘြတ္မွ အခေၾကးေငြမကုန္ဘဲ ေၾကာ္ျငာႏုိင္၊ ခ်ိတ္ဆက္ႏုိင္ျခင္းက ကားစားေသာက္ဆိုင္လုပ္ငန္းလို ကိုယ္ပိုင္လုပ္ငန္းငယ္ေလးမ်ားကို အေတာင္တပ္ေပးလိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ လုပ္ငန္းအႀကီးအငယ္ကိုလိုက္၍ ေဒၚလာ ၂၅၀၀၀ တန္မွ တစ္သိန္းေက်ာ္တန္ကားစားေသာက္ဆိုင္မ်ားရွိၿပီး မိမိပရိသတ္ႏွင့္ မိမိပင္ျဖစ္သည္။
ကားစားေသာက္ဆိုင္မ်ားတြင္ တစ္ေန႔တစ္မ်ိဳးေျပာင္းစားသူမ်ားလည္းရွိသည္။ ကိုယ္ႀကိဳက္သည့္ကားကို ေစာင့္စားသည့္သူလည္းရွိသည္။ စားေသာက္ကားမ်ားရပ္နားထားသည့္ အနီးအနားတြင္ ပန္းၿခံမ်ားလည္းရွိေသာေၾကာင့္ ေန႔လည္စာဘူးကို ပန္းၿခံအတြင္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ထိုင္စားရျခင္းကလည္း အပန္းေျဖနည္းတစ္မ်ိဳးပင္ျဖစ္သည္။ အားကစားပြဲမ်ား၊ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲမ်ားတြင္လည္း ယင္းကားမ်ားက သယ္ေဆာင္လာသည့္ အစားအေသာက္မ်ားေၾကာင့္ ပြဲေစ်းတန္းလြယ္လြယ္ကူကူျဖစ္သြားသလို စေန၊ တနဂၤေႏြလို အားလပ္ရက္မ်ိဳးတြင္ မိသားစုအပန္းေျဖပြဲရွာသူမ်ားကို ကာစားေသာက္ဆိုင္ (သို႔မဟုတ္) မိုဘိုင္းစားေသာက္ဆိုင္မ်ားက မိုဘိုင္းဖုန္းေပၚမွတစ္ဆင့္ အစားမ်ိဳးစံုျဖင့္ ဖိတ္ေခၚေနေတာ့သည္။ အင္တာနက္အေထာက္အကူျဖင့္ ေအာင္ျမင္သည့္ မိုဘိုင္းလုပ္ငန္းမ်ားထဲမွတစ္ခုပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ခင္ေမေဇာ္ (၀ါရွင္တန္ဒီစီ)
7 Day Daily (31-07-2014)

အိုင္တီေခတ္၏ မိုဘိုင္းစားေသာက္ဆိုင္


မိမိတို႔ငယ္စဥ္က ေရခဲမုန္႔ေရာင္းသည့္ကားမ်ား သီခ်င္းတေၾကာ္ေၾကာ္ျဖင့္ ျဖတ္သြားသည့္ျမင္ကြင္းကို မွတ္မိၾကပါလိမ့္မည္။ ယင္းကားေနာက္မွ ကေလးမ်ားတရုန္းရုန္းလိုက္ၾကသည္ကိုလည္း သတိရမိသည္။ သီခ်င္းသံက ေရခဲမုန္႔ကားအတြက္ ေၾကာ္ျငာျဖစ္ပါသည္။ ယေန႔တိုင္ ယင္းေရခဲမုန္႔ကားမ်ား အလုပ္ျဖစ္ေသးသလို အျခားအစားအေသာက္ကားမ်ားလည္း လမ္းမေပၚတြင္ ေနရာယူလာေနသည္။ သို႔ေသာ္ က်ယ္ေလာင္လွသည့္ ေလာ္စပီကာအသံမ်ားႏွင့္ေတာ့မဟုတ္ေတာ့ပါ။ အသံမထြက္ေသာ္လည္း ခရီးတာသြားလွသည့္ အင္တာနက္ကြန္ရက္မ်ားမွျဖစ္သည္။
ရံုးသမား၊ အလုပ္သမားမ်ားျပားေသာ လူစည္ကားရာေနရာမ်ားတြင္ ဆိုင္ခန္းမ်ားက ေစ်းႀကီးသည္။ ယင္းအတြက္ အစားအေသာက္ကလည္း ေစ်းႀကီးလာသည္။ လမ္းေဘးေစ်းသည္မ်ားကို ယာဥ္ေၾကာလမ္းေၾကာပိတ္၍ ေရာင္း၀ယ္ခြင့္မျပဳ။ ထိုအခါ အေမရိကန္ႏုိင္ငံၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားတြင္ ယင္းလမ္းေဘးေစ်းသည္ လိုအပ္ခ်က္ကို Food Truck ဟုေခၚသည့္ ထရပ္ကားမ်ားျဖင့္ လွည့္လည္ေရာင္းခ်သည့္ ေန႔လယ္စာထရပ္ကားလုပ္ငန္းမ်ားက အစားထိုး၀င္ေရာက္လာသည္။ ကားတြင္းေတာ့၀င္ထိုင္၍မရပါ။ ယင္းတို႔ကို မိုဘိုင္းစားေသာက္ဆိုင္ (ေရႊ႕ေျပာင္းစားေသာက္ဆိုင္)ဟုလည္း လူသိမ်ားသည္။ ေန႔လည္ထမင္းစားခ်ိန္နီလွ်င္ ၿမိဳ႕တြင္းတြင္ ယင္းအစားအေသာက္ကားမ်ား ေခတၱရပ္နားခြင့္ရသည့္ေနရာတြင္ ႏုိင္ငံတကာမွအစားအစာမ်ားကို ကားေပၚ၌ေရာင္းခ်ေနသည့္ျမင္ကြင္းကို ေနရာတကာေတြ႕လာရသည္။ အစားအစာအျဖစ္မွတ္ပံုတင္ရၿပီး ကားေပၚတြင္ပါသည့္ မီးဖို၊ ေရခဲေသတၱာ၊ သန္႔ရွင္းေရး၊ လံုၿခံဳေရးတို႔ကို ပံုမွန္စစ္ေဆးခံရသည္။ ယေန႔ဆိုလွ်င္ ယင္းကားစားေသာက္ဆိုင္လုပ္ငန္းသည္ အေတာ္ပင္ႀကီးမားလာေနသည္။
ေစ်းခ်င္းတူလွ်င္ပင္ ကားျဖင့္လာေရာင္းေသာ အစားအေသာက္ကို စိတ္၀င္တစားေစာင့္ၿပီး တန္းစီ၀ယ္သူကမနည္းလွပါ။ တရုတ္၊ ကိုရီးယား၊ အိႏိၵယ၊ စပိန္၊ မကၠဆီကို၊ အေမရိကန္၊ ဗီယက္နမ္ႏွင့္ ႏုိင္ငံေပါင္းစံုမွ အစားအေသာက္မ်ားကို ကိုယ္သန္ရာခ်က္ျပဳတ္ေရာင္းခ်ၾကသည္။
ေလာစ္အိန္ဂ်လိစ္အေျခစိုက္ လမ္းေဘးအစားအစာလုပ္ငန္း ကုမၸဏီႀကီးတစ္ခု၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္အရ ယင္းလုပ္ငန္းတြင္ ေဒၚလာသန္းတစ္ေထာင့္ေလးရာေက်ာ္ လည္ပတ္ေနသည္ဟုဆိုသည္။ ၿပီးခ့ဲသည့္ငါးႏွစ္အတြင္း မိုဘိုင္းစားေသာက္ဆိုင္လုပ္ငန္း ၁၅ ရာခိုင္ႏႈန္းတိုးလာသည္ဟုဆိုသည္။ မိုဘိုင္းကားစားေသာက္ဆိုင္ အေရအတြက္အစစ္အမွန္ကို သိရန္ေတာ့မလြယ္ပါ။
အမ်ားအားျဖင့္ ေစ်းခ်ိဳၿပီးအမ်ိဳးစံုလွသည့္ မနက္စာ၊ ေန႔လယ္စာမ်ားကို ၀ယ္ယးစားေသာက္ႏုိင္ျခင္းေၾကာင့္ ရံုးသမားမ်ားအသံုးမ်ားလာသည္။ လုပ္ငန္းကို မိသားစု (သို႔မဟုတ္) မိတ္ေဆြႏွစ္ဦး၊ သံုးဦးျဖင့္ စတင္ႏုိင္သလို ကားတစ္စီးရင္းၿပီးလွ်င္ လုပ္ငန္းစ၍ရေနၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လုပ္ကိုင္လာသူကလည္း မ်ားျပားလာသည္။
ဆိုင္ခန္းငွားရမ္းၿပီး ဆိုင္ဖြင့္ရာတြင္ အရင္းအႏွီးႀကီးလွသည့္အျပင္ အေရာင္းထိုင္းလွ်င္ ပတ္၀န္းက်င္ကအလုပ္မျဖစ္လွ်င္ အရံႈးေပါၚတတ္သည့္ ဆိုင္ရွင္မ်ား၏ဒုကၡကို မိုဘိုင္းစားေသာက္ဆိုင္မ်ားက ေရွာင္လႊဲႏုိင္ၾကသည္။
ထိုမိုဘိုင္းစားေသာက္ဆိုင္မ်ားတြင္၀က္ဘ္ဆိုက္မ်ားရွိၿပီး စားသံုးသူမ်ားက ထို၀က္ဘ္ဆိုက္ႏွင့္ Add လုပ္ထားလွ်င္ ကားဘယ္ေရာက္ေနၿပီဆိုသည္ကို Message ပို႔ေပးသည္။ ထိုမိုဘ္ိုင္းတြင္ မည္သည့္အစားအေသာက္မ်ားပါသည္၊ မည္သည့္လမ္းေထာင့္ကို မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ေရာက္မည္ကို အခ်ိန္နဲ႔တေျပးညီပို႔ေပးေနႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ၀ယ္စားမည့္သူမ်ားလည္း လာေစာင့္ေနႏုိင္သည္။ ၀ယ္သူမ်ားလည္း အဆင္ေျပ၊ ေရာင္းသူမ်ားလည္း အေရာင္းသြက္သည့္ေနရာကို အခ်ိန္မေရြးေျပာင္းေရႊ႕ႏုိင္သည္။
ယင္းလုပ္ငန္းစတင္လာခ့ဲသည္မွာ အခ်ိန္အတိုင္းအတာတစ္ခု ရွိခ့ဲၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း စမတ္ဖုန္းကိုအသံုးမ်ားလာသည့္ ယခုအခ်ိန္က့ဲသို႔ ေဖ့စ္ဘြတ္၊ တြစ္တာတို႔မွတစ္ဆင့္ စားသံုးသူႏွင့္ တုိက္ရိုက္ဆက္သြယ္ေၾကာ္ျငာလာႏုိင္ခ်ိန္တြင္ ေအာင္ျမင္မႈသရဖူေဆာင္းေတာ့သည္။ ေဖ့စ္ဘြတ္မွ အခေၾကးေငြမကုန္ဘဲ ေၾကာ္ျငာႏုိင္၊ ခ်ိတ္ဆက္ႏုိင္ျခင္းက ကားစားေသာက္ဆိုင္လုပ္ငန္းလို ကိုယ္ပိုင္လုပ္ငန္းငယ္ေလးမ်ားကို အေတာင္တပ္ေပးလိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ လုပ္ငန္းအႀကီးအငယ္ကိုလိုက္၍ ေဒၚလာ ၂၅၀၀၀ တန္မွ တစ္သိန္းေက်ာ္တန္ကားစားေသာက္ဆိုင္မ်ားရွိၿပီး မိမိပရိသတ္ႏွင့္ မိမိပင္ျဖစ္သည္။
ကားစားေသာက္ဆိုင္မ်ားတြင္ တစ္ေန႔တစ္မ်ိဳးေျပာင္းစားသူမ်ားလည္းရွိသည္။ ကိုယ္ႀကိဳက္သည့္ကားကို ေစာင့္စားသည့္သူလည္းရွိသည္။ စားေသာက္ကားမ်ားရပ္နားထားသည့္ အနီးအနားတြင္ ပန္းၿခံမ်ားလည္းရွိေသာေၾကာင့္ ေန႔လည္စာဘူးကို ပန္းၿခံအတြင္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ထိုင္စားရျခင္းကလည္း အပန္းေျဖနည္းတစ္မ်ိဳးပင္ျဖစ္သည္။ အားကစားပြဲမ်ား၊ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲမ်ားတြင္လည္း ယင္းကားမ်ားက သယ္ေဆာင္လာသည့္ အစားအေသာက္မ်ားေၾကာင့္ ပြဲေစ်းတန္းလြယ္လြယ္ကူကူျဖစ္သြားသလို စေန၊ တနဂၤေႏြလို အားလပ္ရက္မ်ိဳးတြင္ မိသားစုအပန္းေျဖပြဲရွာသူမ်ားကို ကာစားေသာက္ဆိုင္ (သို႔မဟုတ္) မိုဘိုင္းစားေသာက္ဆိုင္မ်ားက မိုဘိုင္းဖုန္းေပၚမွတစ္ဆင့္ အစားမ်ိဳးစံုျဖင့္ ဖိတ္ေခၚေနေတာ့သည္။ အင္တာနက္အေထာက္အကူျဖင့္ ေအာင္ျမင္သည့္ မိုဘိုင္းလုပ္ငန္းမ်ားထဲမွတစ္ခုပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ခင္ေမေဇာ္ (၀ါရွင္တန္ဒီစီ)
7 Day Daily (31-07-2014)

Friday, July 25, 2014

အင္တာနက္သာ မရွိေတာ့ရင္


၂၁ ရာစုေႏွာင္းပိုင္းမွာ လူေတြၾကားထဲ ေရပန္းစားလာခဲ့တဲ့ စကားလံုးတစ္လံုးရွိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ တျခားမဟုတ္ပါဘူး။ အင္တာနက္လိုင္း မေကာင္းဘူးပဲျဖစ္ပါတယ္။ အခုခ်ိန္မွာ အင္တာနက္ရဲ႕ အေရးပါမႈကလည္း တျဖည္းျဖည္း တြင္က်ယ္လာတဲ့အခါမွာ အင္တာနက္ကို အားကိုးရတဲ့ ပမာဏကလည္း မ်ားျပားလာပါတယ္။ အင္တာနက္ဆုိတာကလည္း မိမိတို႔ သိလုိ၊ တတ္လိုတဲ့ အသိပညာ အတတ္ပညာမွန္သမွ်ကို စိတ္ရွိလက္ရွိ ေမႊေႏွာက္ႏိုင္တဲ့ ဗိမာန္ႀကီးတစ္ခုလုိျဖစ္ေနေတာ့ ဒီလိုမ်ဳိး အင္တာနက္ကို အလြန္တရာ အားကိုးလာတာကို အျပစ္လို႔ မဆုိသာေတာ့ပါဘူး။
လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ အင္တာနက္ေပၚမွာ အခ်ိန္ျဖဳန္းတာမ်ားလာသလို လူႀကီးေတြအေနနဲ႔ကလည္း အင္တာနက္ကတစ္ဆင့္ ဆက္သြယ္ၾက၊ စာဖတ္ၾကနဲ႔ ေခတ္သစ္လူေနမႈဘ၀မွာ အင္တာနက္က ရာခုိင္ႏႈန္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ခ်ဳပ္ကိုင္လာႏိုင္ပါတယ္။ ဒါဆုိရင္ ဒီလိုအလြန္တရာအားကိုးေနရတဲ့ အင္တာနက္ႀကီး ႐ုတ္တရက္ျပတ္ေတာက္သြားမယ္၊ အင္တာနက္ကို လံုး၀လံုး၀ အသံုးျပဳလုိ႔ မရေတာ့ဘူးဆုိရင္ ဘယ္လိုျဖစ္ၾကမလဲ။ ဒီကိစၥကို PC Pro မဂၢဇင္း အယ္ဒီတာ နီကိုးလ္ကိုဘီက ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ေရးသားထားပါတယ္။
အင္တာနက္ဆုိတာ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲႏုိင္ငံေတြမွာ အရွိန္အဟုန္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ တုိးတက္လာေနတဲ့ နည္းပညာတစ္ရပ္ ျဖစ္ေပမယ့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ၿပီး ႏုိင္ငံေတြမွာေတာ့ အားေကာင္းေနၿပီးသားျဖစ္တဲ့ နည္းပညာပါပဲ။ ဒီလုိမ်ဳိး ႏုိင္ငံႀကီးေတြမွာလည္း အင္တာနက္ကို အားကိုးအားထားရမႈက တျခားဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲႏုိင္ငံေတြထက္ ပိုပါတယ္။ ဆုိရမယ္ဆုိရင္ ၿဗိတိန္လို၊ အေမရိကန္လို ႏုိင္ငံမ်ဳိးမွာ အင္တာနက္ျပတ္ေတာက္ဖုိ႔ဆုိတာ အခုခ်ိန္မွာ လံုး၀မျဖစ္ႏုိင္တဲ့ ကိစၥတစ္ရပ္ပါပဲ။ ကၽြမ္းက်င္ပညာရွင္မ်ားကေတာင္ ဒီကိစၥက မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလုိ႔ အခိုင္အမာ ေျပာၾကားထားပါတယ္။
ဒါေပမဲ့လည္း Cambridge တကၠသိုလ္ ကြန္ပ်ဴတာဌာန နက္၀က္ခ္စနစ္မ်ားရဲ႕ ပါေမာကၡ ဂၽြန္ခေရာင္းဖို႔ကေတာ့ သူ႕ရဲ႕ သုေတသနေတြအရ အင္တာနက္ ျပတ္ေတာက္မႈဆုိတာက လွ်ပ္စစ္ျပတ္ေတာက္မႈ၊ ေရျပတ္ေတာက္မႈ၊ ျဖစ္ႏုိင္ေျခအေနအထားမွာ ရွိတယ္လို႔ ဆုိထားပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ အင္တာနက္ျပတ္ေတာက္ဖု႔ိဆုိတာ နည္းလမ္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ျဖစ္ေပၚႏုိင္ပါတယ္။ အစိုးရက ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ ျဖတ္ေတာက္၍ ျဖစ္ေစ၊ လွ်ပ္စစ္လိုင္း ျပတ္ေတာက္လို႔ျဖစ္ေစ၊ အၾကမ္းဖက္အဖြဲ႕မ်ားက တုိက္ခိုက္လို႔ျဖစ္ေစ၊ ဟက္ကာမ်ားက တိုက္ခိုက္လုိ႔ျဖစ္ေစ နည္းလမ္းအမ်ဳိးမ်ဳိးးနဲ႔ ျပတ္ေတာက္သြားႏုိင္ပါတယ္။
ပါေမာကၡ ခေရာင္းဖုိ႔ရဲ႕ အဆုိကို ေထာက္ခံတဲ့အခ်က္ေတြကလည္း ၂၀၁၄ ခုႏွစ္မွာ အဆက္မျပတ္ကို ျဖစ္ေပၚလာေနပါတယ္။ ဒီႏွစ္ထဲမွာပဲ အၾကမ္းဖက္မႈေတြေၾကာင့္ အီဂ်စ္နဲ႔ ဆီးရီးယားႏုိင္ငံေတြမွာ အင္တာနက္ကို အစိုးရက ေခတၱပိတ္ထားခဲ့ရပါတယ္။
“အီဂ်စ္နဲ႔ ဆီးရီးယား၊ ဆူဒန္တုိ႔လို ႏုိင္ငံေတြမွာ အင္တာနက္ျပတ္ေတာက္သြားတာက ထင္ရွားတဲ့ ဥပမာေတြပဲ၊ ႏုိင္ငံေတြမွာ အင္တာနက္ျပတ္ေတာက္သြားၿပီဆုိရင္ ကမၻာႀကီးနဲ႔ဆက္သြယ္ဖို႔ဆုိတာ အလြန္တရာမွ ခက္ခဲသြားပါၿပီ”ဟု ခေရာင္းဖုိ႔က ဆုိခဲ့ပါတယ္။
ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံမွာ အင္တာနက္ျပတ္ေတာက္သြားမယ္ဆုိရင္ ပထမဆံုးႀကံဳေတြ႕ႏိုင္ရတဲ့ အခက္အခဲက ဆက္သြယ္ေရးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သာမန္ျပည္သူေတြ အခ်င္းခ်င္းဆက္သြယ္ရ ခက္ခဲသြားႏုိင္သလို အစိုးရဌာန အခ်င္းခ်င္းလည္း သတင္းထုတ္ျပန္မႈ၊ သတင္းေပးပို႔မႈေတြက တစ္မုဟုတ္ခ်င္း ျပတ္ေတာက္သြားႏုိင္တဲ့ ဒုကၡနဲ႔ ရင္ဆုိင္သြားရႏုိင္ပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ ႏုိင္ငံအခ်င္းခ်င္း ဆက္သြယ္မႈေတြက ခက္ခဲေႏွးေကြးသြားႏုိင္ၿပီး အင္တာနက္မရွိတဲ့ ႏုိင္ငံအတြင္း ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အခ်င္းအရာေတြကိုလည္း အျခားႏုိင္ငံမ်ားက မသိႏုိင္ေတာ့တဲ့အတြက္ ႏုိင္ငံအတြင္း အၾကမ္းဖက္မႈေတြ ျဖစ္ပြားေနရင္ေတာင္ အျခားႏုိင္ငံေတြက သိဖုိ႔ အခြင့္အေရး နည္းပါးသြားႏုိင္လိမ့္မယ္လို႔ အီဂ်စ္၊ ဆီးရီးယား အင္တာနက္ျပတ္ေတာက္မႈကို ကနဦးသိရွိခဲ့တဲ့ Renesys နက္၀က္ခ္ ကုမၸဏီရဲ႕ နည္းပညာအႀကီးအကဲ ဂ်င္ကို၀ီက ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။
“ေျမာက္ကိုရီးယားလို ႏုိင္ငံမ်ဳိးမွာ အင္တာနက္ျပတ္ေတာက္သြားမယ္၊ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ ျဖစ္ပြားေနတဲ့ ဆီးရီးယားလို ႏုိင္ငံမ်ဳိးနဲ႔ အာဖဂန္လိုႏိုင္ငံမ်ဳိးေတြမွာ အင္တာနက္ျပတ္ေတာက္သြားမယ္ဆုိ အဲဒီက သတင္းေတြ ရယူေနတဲ့ သတင္းသမားေတြသာမက၊ အစိုးရအတြက္ ႏုိင္ငံတကာကို သတင္းထုတ္ျပန္ဖုိ႔ ခက္ခဲသြားလိမ့္မယ္”လုိ႔ ကို၀ီက မွတ္ခ်က္ေပးထားပါတယ္။
ဒီလုိမ်ဳိးကိစၥေတြအျပင္ အထက္က ဆုိခဲ့သလို အင္တာနက္ကို ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ ျဖတ္ေတာက္ခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြလည္း ရွိခဲ့ပါတယ္။ ႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္မႈေတြ ျဖစ္ခဲ့အတြက္ အီဂ်စ္အစိုးရက အင္တာနက္လုိင္းတခ်ဳိ႕ကို ျဖတ္ေတာက္ခဲ့သလုိ ဆီးရီးယားဆုိရင္လည္း တစ္ႏုိင္ငံလံုး အင္တာနက္ကို ျဖတ္ေတာက္ခဲ့တယ္။ ဒီလိုမ်ဳိး ရည္ရြယ္ခ်က္က သူတုိ႔ရဲ႕ႏုိင္ငံကို တျခားႏိုင္ငံေတြက စံုစမ္းေထာက္လွမ္းမႈ မျပဳလုပ္ႏုိင္ေအာင္ သတင္းအေမွာင္ခ်ထားခ်င္လုိ႔ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ပါေမာကၡခေရာင္းဖုိ႔က ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။
“အင္တာနက္က ႏုိင္ငံေတြရဲ႕ တစ္ႏုိင္ငံအေပၚ တစ္ႏုိင္ငံ စံုစမ္းမႈေတြ၊ သူလွ်ဳိလုပ္ငန္းေတြအတြက္ အေရးႀကီးတဲ့ အစိတ္အပိုင္းတစ္ရပ္မွာ ပါ၀င္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ တခ်ဳိ႕ႏုိင္ငံေတြက ဆိုးရြားတဲ့ ပဋိပကၡမ်ဳိးျဖစ္လာၿပီဆို အျခားႏုိင္ငံေတြက ၀င္ေရာက္ဆက္သြယ္ဖုိ႔ ခက္ခဲေအာင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ အင္တာနက္ကို ျဖတ္ေတာက္လိုက္ၾကတယ္”လို႔ ခေရာင္းဖုိ႔က ဆုိပါတယ္။
အင္တာနက္ျပတ္ေတာက္မႈက ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ လူမႈေရးအတြက္ အက်ဳိးသက္ေရာက္တဲ့အျပင္ စီးပြားေရးနဲ႔ ပညာေရးအတြက္လည္း မ်ားစြာ ထိခိုက္နစ္နာေစပါတယ္။ ႏုိင္ငံႀကီးေတြရဲ႕ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားအားလံုးက အင္တာနက္ေပၚက လြယ္လြယ္ကူကူလုပ္ေဆာင္ႏုိင္ဖုိ႔ ျပဳလုပ္ထားတဲ့အတြက္ အင္တာနက္သာ ျပတ္ေတာက္သြားမယ္ဆုိရင္ electronic banking လို၊ mobile banking ၊ mobile payment လုိ ေငြေၾကးစနစ္ေတြ ျပတ္ေတာက္သြားႏုိင္ပါတယ္။ ဒါအျပင္ အင္တာနက္ေပၚ အားကိုးၿပီး လုပ္ကိုင္ေနရတဲ့ ေၾကာ္ျငာလုပ္ငန္းေတြ၊ ၀က္ဘ္ဆုိက္ကုမၸဏီေတြလည္း ဆံုး႐ံႈးမႈမ်ားစြာ ျဖစ္ေပၚလာႏုိင္တယ္လို႔ ခေရာင္းဖုိ႔က ဆုိပါ တယ္။
၂၀၀၇ ခုႏွစ္က ကုန္ထုတ္လုပ္မႈမ်ား အားလံုးရဲ႕ တင္သြင္းမႈမ်ားထဲမွာ e-commerce ရဲ႕ ပါ၀င္မႈႏႈန္းက ၃၅ ရာခုိင္းႏႈန္းရွိတယ္လို႔ အေမရိကန္အခ်က္အလက္ ေကာက္ခံေရးဗ်ဴ႐ိုက ဆုိပါတယ္။ ၃၅ ရာခိုင္ႏႈန္းဆိုတာကို ေငြေၾကးနဲ႔ ျပန္လည္တြက္ရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ၁ ဒသမ ၈ ထရီလီယံ ရွိေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုလို အခ်ိန္မွာ အင္တာနက္သာ ျပတ္ေတာက္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ ႏုိင္ငံတစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရးအားလံုးက ခၽြတ္ၿခံဳက်သြားႏုိင္ေျခရွိပါတယ္။
စီးပြားေရးအင္အားႀကီးႏုိင္ငံေတြမွာ အင္တာနက္ျပတ္ေတာက္မႈအတြက္ စီးပြားေရးထိခိုက္မႈ အႀကီးအက်ယ္ ျဖစ္ေပၚလာႏုိင္ၿပီး ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲႏုိင္ငံေတြမွာလည္း အႀကီးအက်ယ္မဟုတ္ရင္ေတာင္ အင္အားႀကီးႏုိင္ငံေတြရဲ႕ ႐ိုက္ခတ္မႈေတြရွိလာႏုိင္တယ္လုိ႔ Renesys ရဲ႕ နည္းပညာအႀကီးအကဲ ကို၀ီက ဆုိပါတယ္။
“ႏုိင္ငံငယ္ေလးေတြမွာ သိပ္မထိခိုက္ႏုိင္ဘူးဆုိေပမယ့္ စီးပြားေရးအင္အားႀကီး ႏုိင္ငံေတြနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ကုန္ကူးရမယ့္ အခက္အခဲကေတာ့ ရွိေနဦးမွာပဲေလ”ဟု ကို၀ီက မွတ္ခ်က္ျပဳထားပါတယ္။ ပညာေရးအပိုင္းကို ၾကည့္မယ္ဆုိရင္လည္း အင္တာနက္ကတစ္ဆင့္ သင္ယူေနရတာေတြ၊ အင္တာနက္ကတစ္ဆင့္ သင္တန္း ပို႔ခ်ရတာေတြမွာ အခက္အခဲေတြ႕လာႏိုင္တယ္။ ဒါ့အျပင္ အင္တာနက္ကို အားကိုးထားရတဲ့ အင္တာနက္ အစီအစဥ္ေတြကလည္း ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္းဆုိသလို ရပ္တန္႔သြားပါလိမ့္မယ္။
“ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တကၠသိုလ္မွာတင္ အင္တာနက္ကတစ္ဆင့္ သင္တန္းပို႔ခ်ရတာ၊ အင္တာနက္ကတစ္ဆင့္ project တင္ရတာ၊ စာေမးပြဲေျဖရတာမ်ဳိးေတြ ရွိတယ္၊ အင္တာနက္သာ ျပတ္ေတာက္သြားမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒီကိစၥေတြက ျဖစ္လာႏုိင္စရာအေၾကာင္းလည္း မရွိေတာ့ပါဘူး”ဟု ခေရာင္းဖုိ႔က ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ၂၁ ရာစုေႏွာင္းပိုင္းလုိ အင္တာနက္ေခတ္ႀကီးထဲ အင္တာနက္သာ မရွိေတာ့ဘူးဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေနတတ္ၾကပါဦးမလား၊ အင္တာနက္စနစ္အေပၚ မွီခိုထားရတဲ့ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ပညာေရး၊ ႏုိင္ငံေရးစနစ္ေတြကေတာ့ ဆက္လက္ရပ္တည္ႏုိင္ဦးမလား ဆိုတာကေတာ့ သံသယျဖစ္စရာပါ။ ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ အင္တာနက္အေပၚ မွီခုိတည္ေဆာက္ထားတဲ့စနစ္ေတြကေကာ ဆက္လက္ရပ္တည္ႏုိင္မလာဘူး ဆုိတာကေတာ့ မေတြးရဲစရာ အေျခအေနမွာသာ ရွိေနပါေတာ့တယ္။
Ref: How Stuff Works: What would happen if the Internet collapsed ကို ဘာသာျပန္ထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

အိုင္တီကဖန္တီးေပးမည့္ က်ားမတန္းတူ ေခတ္တစ္ေခတ္


ယခင္ကေယာက်ာ္းကေငြရွာၿပီး မိန္းမကအိမ္ေထာင္ထိန္းသိမ္းရသည့္ ေခတ္တစ္ေခတ္ရွိခ့ဲပါသည္။ ယင္းကာလတြင္ အင္တာနက္မရွိခ့ဲသည္ကေတာ့ အေသအခ်ာပင္ျဖစ္သည္။ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအတြက္ အလုပ္ရွားပါးၿပီး ရွိေသာအလုပ္မ်ားကလည္း အကူ၊ သန္႔ရွင္းေရး၊ ကေလးထိန္း၊ ခ်က္ျပဳတ္သူ၊ လူနာေစာင့္စသည့္ အလုပ္မ်ားသာရွိခ့ဲသည္။ က်န္အလုပ္မ်ားက ကာယအင္အားကိုအသံုးခ်ရသည့္ အလုပ္ၾကမ္းမ်ား (သို႔မဟုတ္) ေယာက်ာ္းဟိတ္ဟန္ျပၿပီး လုပ္ရသည့္ အလုပ္မ်ားျဖစ္ခ့ဲသည္။
ပညာသငါယူရာတြင္လည္း အမ်ိဳးသမီးမ်ားအတြက္ အခြင့္အလမ္းနည္းပါးခ့ဲသည္။ ယင္းေခတ္အခါက ရိုးရာထံုးစံလိုျဖစ္ေနသည့္ ဓေလ့မ်ားကို ယေန႔အခ်ိန္အထိလက္ခံက်င့္သံုးေနသည္မ်ား ရွိေနေသးသည္ကို ေတြ႕ရသည္။
အထူးသျဖင့္ တိုးတက္မႈ နည္းပါးေသာေနရာေဒသမ်ားတြင္ ယင္းက့ဲသို႔ ေရွးရိုးဓေလ့ကို ဆက္လက္ လက္ခံက်င့္သံုးေနၾကသည္ဟု လူမႈေရးပညာရွင္မ်ားက ေထာက္ျပသည္။ တိုးတက္ေသာႏုိင္ငံတြင္ အေျပာင္းအလဲမ်ားစြာရွိလာသည္။ ယင္းသို႔ေျပာင္းလဲလာသည့္ ျဖစ္စဥ္သည္လည္း အင္တာနက္ေခတ္မတိုင္မီက အေတာ္ၾကာေအာင္အခ်ိန္ယူခ့ဲေသာ္လည္း အိုင္တီေခတ္တြင္ေတာ့ ျမန္ဆန္လာသည္။
အဓိကအေၾကာင္းအရာတစ္ခုမွာ အိုင္တီကို က်ား၊ မ မေရြးသင္ယူေလ့လာႏုိင္ၿပီး အသံုးျပဳႏိုင္ေသာေၾကာင့္ အခြင့္အေရးတန္းတူရရွိလာၾကျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ မည္သည့္ေခတ္ႏွင့္မွ်မတူဘဲ က်ား၊ မ မေရြး မည္သူမဆို လုပ္ကိုင္ႏုိင္သည့္ အလုပ္မ်ိဳးကို အိုင္တီကဖန္တီးေပးသည္။ ယခင္က အေလးအပင္မ်ား မသည့္အလုပ္မ်ိဳး၊ ကိုယ္ကာယအင္အားသံုးမွသာ အလုပ္တြင္သည့္အလုပ္ရံု၊ စက္ရံုမ်ိဳးတြင္သာ အလုပ္မ်ားရွိခ့ဲရာက ကြန္ပ်ဴတာတစ္လံုး၊ ဖုန္းတစ္လံုးျဖင့္သာ လုပ္ကိုင္ႏုိင္သည့္အလုပ္မ်ား၊ ကာယစိုက္ထုတ္ရန္မလိုေသာ စက္ေမာင္းႏွင္သည့္အလုပ္မ်ား စသည္တို႔ကေနရာ၀င္ယူလာၾကသည္။
အဆင့္ျမင့္ပညာသင္ယူေရးတြင္ က်ား၊ မ အေရအတြက္တန္းတူျဖစ္လာသလို ယခင္က ေယာက်ာ္းမ်ားသာလုပ္ကိုင္ခ့ဲသည့္ ကုန္ကားႀကီးမ်ားေမာင္းႏွင္ျခင္း၊ အငွားကားေမာင္းႏွင္ျခင္းစသည့္ စက္ပိုင္းဆိုင္ရာလုပ္ငန္းမ်ားတြင္လည္း ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ေသာ အမ်ိဳးသမီးအေရအတြက္တိုးလာေနသည္။
သို႔ရာတြင္ ယင္းေျပာင္းလဲမႈအမ်ားစုမွာ တိုးတက္ေသာႏုိင္ငံမ်ားတြင္ျဖစ္သည္။ တိုးတက္သည္ဆိုရာတြင္လည္း စက္မႈပိုင္းတိုးတက္သည္သာမက လူတို႔၏အသိအျမင္ႏွင့္ လူမႈ၀န္းက်င္၏ အေတြးအေခၚအပါအ၀င္ အေထြေထြတိုးတက္မႈကို ဆိုလိုသည္။
ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ၿပီး စက္မႈႏိုင္ငံပင္ျဖစ္ျငားေသာ္လည္း အေထြေထြတိုးတက္မႈ နည္းပါးသည့္ႏုိင္ငံမ်ိဳးတြင္ တန္းတူလုပ္ကိုင္ႏုိင္ခြင့္မရႏိုင္ေသးပါ။ ေရွးရိုးစနစ္ကိုဆုပ္ကိုင္ထားဆဲႏိုင္ငံမ်ားတြင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို တန္းတူအခြင့္အေရးမေပးျခင္းေၾကာင့္ ယင္းႏုိင္ငံ၏အေထြေထြတိုးတက္မႈမွာ ရပ္တန္႔ေနသည္။ သို႔ေသာ္ ယင္းေရွးရိုးဓေလ့သည္ ယခုအခါ အိုင္တီ၏စိန္ေခၚမႈကို ရင္ဆုိင္ရေတာ့မည္ျဖစ္သည္။
ယေန႔အခ်ိန္တြင္ ကြန္ပ်ဴတာ၊ ကား၊ ဖုန္းတို႔ျဖင့္သာ လုပ္ကိုင္ရသည့္အလုပ္မ်ား၊ ပညာကိုအေျခခံ၇သည့္ အလုပ္အကိုင္မ်ားေပါမ်ားလာသျဖင့္ က်ား၊ မ ခြဲျခားလုပ္ကိုင္ရသည့္အလုပ္လည္း နည္းပါးလာသည္။ စစ္သေဘၤာမ်ား၊ စက္ရံုႀကီးမ်ား၊ သုေတသနစခန္းမ်ားတြင္လည္း နည္းပညာကၽြမ္းက်င္သူကိုသာခန္႔ထားသျဖင့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားေနရာရစျပဳေနၿပီျဖစ္သည္။
ေနသားမက်ေသးသျဖင့္ က်ား၊ မ တန္းတးလုပ္ကိုင္သည့္လုပ္ငန္းခြင္ကို လက္မခံလိုသူအမ်ိဳးသမီးမ်ား ရွိေနေသးေသာ္လည္း ေခတ္ေျပာင္းလဲမႈေရစီးကို မပိတ္ဆို႔ထားႏုိင္ေပ။ လာမည့္ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္တြင္ အမ်ိဳးသမီးလုပ္သားဦးေရသည္ အလုပ္အားလံုး၏ ၄၆ ဒႆမ ၅ ရာခိုင္ႏႈန္းအထိ ရွိလာမည္ဟု အေမရိကန္အလုပ္သမား ၀န္ႀကီးဌာနက ခန္႔မွန္းတြက္ခ်က္ထားသည္။ အျမန္ဆံုးႏွင့္ အမ်ားဆံုးတိုးမ်ားလာသည့္ အလုပ္အကိုင္စာရင္းတြင္လည္း ကြန္ပ်ဴတာေဆာ့ဖ္၀ဲလ္ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားက ထိပ္ဆံုးမွပါ၀င္ေနၿပီး ၀င္ေငြတြင္လည္း ယင္းအလုပ္က အမ်ားဆံုးျဖစ္မည္ဟုဆိုသည္။ ယင္းက႑တြင္ က်ား၊ မ ခြဲျခားမႈမရွိသျဖင့္ ကၽြမ္းက်င္သူအမ်ိဳးသမီးမ်ားက တန္းတူေနရာရလာမည္ျဖစ္ရာ လာမည့္ႏွစ္မ်ားတြင္ ထိပ္ပိုင္းအဆင့္ႏွင့္ အလယ္အလတ္အဆင့္ရွိ အလုပ္အကိုင္မ်ားတြင္ အမ်ိဳးသမီးဦးေရပိုမ်ားလာဖြယ္ရွိသည္။
ေခတ္အဆက္ဆက္ဖိႏွိပ္ခံလာရေသာ အမ်ိဳးသမီးထုအတြက္ အိုင္တီကတန္းတူအခြင့္အေရး ဖန္တီးေပးေနၿပီျဖစ္သည္။
ခင္ေမေဇာ္ (၀ါရွင္တန္ဒီစီ)
Printed by 7 Day Daily

ကြန္ပ်ဴတာနည္းပညာႏွင့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား


သာမာန္အားျဖင့္ အမ်ိဳးသားမ်ားႀကီးစိုးထားေသာ ကြန္ပ်ဴတာပရိုဂရမ္ေရးသည့္ လုပ္ငန္းနယ္ပယ္သို႔ နည္းပညာေက်ာင္းမွေက်ာင္းသူေလးမ်ား စတင္၀င္ေရာက္လာေနၿပီျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း မလံုေလာက္ေသးပါ။ အေမရိကန္ႏုိင္ငံက့ဲသို႔ ယင္းနည္းပညာဖြံ႕ၿဖိဳးမႈျမန္သည့္ ေနရာမ်ိဳးတြင္ ေက်ာင္းသူမ်ား၏ တစ္ရာခိုင္ႏႈန္းကသာ ကြန္ပ်ဴတာနည္းပညာကို သူတို႔၏အနာဂတ္အလုပ္အကိုင္အျဖစ္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားၾကသည္။ ေရွ႕အလားအလာေကာင္းလွသည့္ ကြန္ပ်ဴတာေဆာ့ဖ္၀ဲလ္ေရးသားေသာ လုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ ကြန္ပ်ဴတာနည္းပညာတို႔ျဖင့္ လုပ္ကိုင္ႏိုင္သည့္ အလုပ္အကိုင္မ်ားသည္ လာမည့္ ၂၀၂၀တြင္ ၄ ဒႆမ ၂ သန္း ရွိလာမည္ဟု ျပည္ေထာင္စုအလုပ္သမားရံုးကိန္းဂဏန္းမ်ားက ခန္႔မွန္းတြက္ခ်က္ထားသည္။
အဘယ္ေၾကာင့္ အမ်ိဳးသမီးအေရအတြက္က ကြန္ပ်ဴတာနည္းပညာလုပ္ငန္းခြင္တြင္ နည္းပါးေနရပါသနည္း။ သံုးသပ္မႈအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိေနၿပီး အခ်ိဳ႕ကလည္း အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ သဘာ၀အရ စက္ပိုင္း၊ နည္းပညာပိုင္းကို စိတ္၀င္စားမႈနည္းပါ၍ျဖစ္သည္ဟု ဆိုၾကသည္။
လက္ရွိကြန္ပ်ဴတာနည္းပညာအတန္းတြင္ တက္ေရာက္ၾကသည့္ အမ်ိဳးသမီၚဦးေရက ၂၀ ရာခိုင္ႏႈန္းသာရွိေနသည္။ ဂူးဂဲလ္၏အေစာပိုင္းက်သည့္ ၀န္ထမ္းတစ္ဦးျဖစ္သူ Youtube ဥကၠ႒ ဆူဇန္ေ၀ါသီကီက ဦးေဆာင္မႈအပိုင္းတြင္လည္း အမ်ိဳးသမီးမ်ားနည္းပါးေနေသးေၾကာင္း ေျပာဆိုလိုက္သည္။
Yahoo ကလည္း ၎တို႔၏ ၀န္ထမ္း ၆၂ ရာခိုင္ႏႈန္းက အမ်ိဳးသာမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ထုတ္ျပန္လိုက္သည္။ ဂူးဂဲလ္တြင္ ၇၀ ရာခိုင္ႏႈန္းက အမ်ိဳးသား၀န္ထမ္းမ်ားျဖစ္သည္။ ယင္းသို႔ က်ား/မဦးေရမညီမွ်မႈကို ေအပီသတင္းဌာနက ေလ့လာစစ္တမ္းေကာက္ယူၾကည့္ရာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ ကြန္ပ်ဴတာနည္းပညာႏွင့္ ထိေတြ႕မႈနည္းပါးမႈေၾကာင့္ျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရွိခ့ဲသည္။ ၎တို႔ကိုယ္တိုင္ စိတ္၀င္စားမႈနည္းပါးျခင္းေၾကာင့္ မဟုတ္ဟုဆိုသည္။ မိဘမ်ား၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ ဆရာမ်ားက အားေပးကူညီလိုက္လွ်င္ အိုင္တီ တီထြင္ဖန္တီးသူမ်ားတြင္ အမ်ိဳးသမီးဦးေရတိုးလာႏုိင္သည္။
အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ အနာဂတ္အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းအတြက္ ကြန္ပ်ဴတာနည္းပညာက ပ့ံပိုးဖန္တီးေပးမည္ဆိုသည့္အေပၚ ယံုၾကည္ဖို႔လိုအပ္ေၾကာင္း ကလင္တန္ေဖာင္ေဒးရွင္းတြင္ ျပဳလုပ္သည့္ ေဆြးေႏြးပြဲတစ္ခု၌ သမၼတေဟာင္း ကလင္တန္၏သမီး ခ်ယ္စီယာကလင္တန္က ေဆြးေႏြးေျပာဆိုလိုက္သည္။
အမ်ားအားျဖင့္ ထိေတြ႕မႈနည္း၍ ခက္ခဲမည္ဟုယူဆၿပီး သင္ယူရန္ေနာက္တြန္႔ေနတတ္ၾကသည္က ျပႆနာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ကြန္ပ်ဴတာနည္းပညာျဖင့္ ပရိုဂရမ္မ်ားကို တီထြင္မႈမ်ားက အနာဂတ္ကိုဖန္တီးႏုိင္သည္ ဆိုသည္ကိုသိရွိလာလွ်င္ အိုင္တီနယ္ပယ္သို႔ ၀င္ေရာက္လာၾကမည့္ အမ်ိဳးသမီးဦးေရ မ်ားလာႏုိင္ေၾကာင္း အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ အိုင္တီဆိုင္ရာ အမ်ိဳးသားသိပၸံ ဥကၠ႒ လူစီစင္ဒါကေျပာသည္။
Girls Who Code (ကုတ္ေရးသူ မိန္းကေလးမ်ား) အမည္ရွိ ပရဟိတအဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕က အိုင္တီပရိုဂရမ္ေရးဆြဲေရး ေက်ာင္းမ်ားတြင္ မိန္းကေလးမ်ားကို ပိုမိုဆြဲေဆာင္ႏုိင္ရန္ အစီအစဥ္ခ်မွတ္ေဆာင္ရြက္ေနသည္။
ဂူးဂဲလ္က ေဒၚလာသန္း ၅၀ အကုန္အက်ခံၿပီး Girls Who Code ႏွင့္ ပူးေပါင္းကာ မိန္းကေလးမ်ားအတြက္ ေဆာ့ဖ္၀ဲလ္ပရိုဂရမ္သင္တန္းေက်ာင္းမ်ား ဖြင့္လွစ္သင္ၾကားရန္ စီစဥ္ထားေၾကာင္းသိရသည္။
ကမၻာ့လူဦးေရ၏ထက္၀က္ျဖစ္သည့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားပါ၀င္ျခင္းမရွိလွ်င္ နာဂတ္အိုင္တီဖြံ႕ၿဖိဳးႏႈန္း ေႏွးေကြးက်ဆင္းႏုိင္သည္ဟု နည္းပညာကၽြမ္းက်င္သူမ်ားက ဆိုသည္။ မိန္းကေလးႏွင့္ နည္းပညာတို႔မအပ္စပ္၊ မိန္းကေလးမ်ားက သိပ္မထူးခၽြန္၊ ေယာက်ာ္းေလးမ်ားႏွင့္ ယွဥ္ၿပိဳင္၍မရႏုိင္စသျဖင့္ အရိုးစြဲေနသည့္ မွားယြင္းသည့္အယူအဆမ်ားကို ဖယ္ရွားႏုိင္မည္ဆိုလွ်င္ အိုင္တီနယ္ပယ္မွဖန္တီးရွင္မ်ားအျဖစ္ အမ်ိဳးသမီးအမ်ားအျပားကို ျမင္ေတြ႕ရေတာ့မည့္အခ်ိန္သည္ မေ၀းေတာ့ပါ။
ခင္ေမေဇာ္ (၀ါရွင္တန္ဒီစီ)
Printed by 7 Day Daily

Thursday, July 24, 2014

လူႀကီး၊ လူငယ္ၾကား အျမင္ကြာျခားခ်က္ႏွင့္ ျမန္မာ e-Sports

လူငယ္ ၁၀ ဦး ၎တို႔၏ ကြန္ပ်ဴတာ မ်က္ႏွာျပင္မ်ားေပၚသို႔ အာ႐ုံစူးစိုက္ေနၾကသည္။ မ်က္လုံးမ်ား အၿငိမ္မေနသလို လက္ေခ်ာင္းမ်ားသည္လည္း ကြန္ပ်ဴတာ ကီးဘုတ္မ်ားေပၚတြင္ ေျပးလြားေနသည္။ အသြင္အျပင္မ်ားကား တိုက္ပြဲတစ္ခုတြင္ ရန္သူအား အျမစ္ျပတ္ ေခ်မႈန္းေတာ့မည့္ စစ္သည္မ်ားသဏၭာန္။ တည္ေနရာကား စမ္းေခ်ာင္းရပ္ကြက္ အတြင္းရွိ ကြန္ပ်ဴတာ ဂိမ္းဆိုင္ေလး တစ္ခုအတြင္းတြင္ ျဖစ္သည္။ ဆိုင္အတြင္း ေမာက္စ္သံ တစ္ခ်က္ခ်က္၊ ကီးဘုတ္သံ တေတာက္ေတာက္မွအပ တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ မၾကာမီတြင္ သူတို႔၏ ငါးေယာက္တစ္ဖက္ စစ္ပြဲၿပီးဆုံးသြားပုံရသည္။ အႏိုင္ရသြားဟန္တူေသာ အဖြဲ႔မွ အသက္ ၁၈ ႏွစ္အ႐ြယ္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ႐ႈံးနိမ့္သြားေသာ အသင္းမွ ေလာင္းေၾကးေငြ သုံးေသာင္းကို ထယူလိုက္သည္။
“မင္းတို႔ဆိုင္မွာမို႔ပါကြာ... ကီးဘုတ္ေတြ၊ ေမာက္စ္ေတြ ငါတို႔ မကိုင္တတ္ဘူး။ ေနာက္တစ္ေခါက္ ငါတို႔ဆိုင္မွာ ေဆာ့မယ္။ ဂိမ္းဖိုးရွင္းေၾကး၊ သုံးေသာင္းေၾကးေပါ့” ဟုေျပာကာ ႐ႈံးနိမ့္သြားေသာ လူငယ္မ်ား ထြက္သြားသည္။
“ခုခ်ိန္ထိ ဒီေကာင္ေတြ ကိုယ့္ Skill ကို မသိေသးဘူး ေနာက္တစ္ခါ ထပ္႐ိုက္ခံခ်င္လို႔”
အႏိုင္ရေသာအသင္းမွ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ဟန္တူေသာ လူငယ္က ရယ္ေမာေျပာဆိုသည္။ သို႔ေသာ္ သူ၏ အေပ်ာ္မ်ားမွာ မၾကာလိုက္။
“ဟဲ့ လင္းသိန္း၊ နင္ ဒီ Game ကိုပဲ တစ္သက္လုံး ေဆာ့ေနမွာလား။ နင့္ဘဝ တက္လမ္း ဘာရွိလို႔လဲ။ နင့္အသက္က မငယ္ေတာ့ဘူး။ ထမင္းလည္း ျပန္မစား၊ အိမ္ကိုလည္း လွည့္မၾကည့္နဲ႔ နင့္ဘဝ ဒီလိုနဲ႔ ၿပီးေတာ့မွာလား” သူ၏မိခင္ ျဖစ္ဟန္တူေသာ အသက္ ၃၀ ေက်ာ္အရြယ္ အမ်ဳိးသမီးက သူတို႔၏ ေအာင္ပြဲခံ အခမ္းအနားအတြင္းသို႔ ဝင္လာသည္။
“အေမတို႔လူႀကီးေတြ သိပ္ခက္တယ္ဗ်ာ။ ဒါအေပ်ာ္တမ္းဂိမ္း မဟုတ္ဘူး ...။ အေမတို႔ကို ရွင္းျပလည္း နားမလည္ပါဘူး” ဟုဆိုကာ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ဟန္တူသူ လူငယ္က စိတ္ပ်က္သည့္ ပုံစံျဖင့္ မိခင္ေနာက္သို႔ လိုက္ပါသြားသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ လြန္ခဲ့ေသာ ငါးႏွစ္ခန္႔က စတင္ကာ Defense of the Ancients အမ်ားရင္းႏွီးတဲ့ အသုံးအႏႈန္း ဒိုတာ (Dota) ဂိမ္းကစားနည္းတစ္မ်ဳိး လူငယ္မ်ားအၾကား ေရပန္းစားလာခဲ့ၿပီးေနာက္ နည္းပညာ ဗဟုသုတ အားနည္းေသာ မိဘမ်ားႏွင့္ အဆိုပါဂိမ္းကို ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ အဆင့္ထိ ကစားရန္ ႀကဳိးပမ္းေနေသာ လူငယ္မ်ားအၾကား ျပႆနာအခ်ဳိ႕ ရွိလာသည္။
အဆိုပါ Dota ဂိမ္းကို ဥေရာပႏွင့္ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားတြင္ အားကစားနည္း တစ္ခုကဲ့သို႔ ေဆာ့ကစားေနၾကၿပီး အဆိုပါဂိမ္းတြင္ လက္ရည္ေကာင္းမြန္သူမ်ားကို နည္းပညာကုမၸဏီမ်ားက ပံ့ပိုးမႈေပးျခင္း၊ လူငယ္မ်ားၾကား ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားေသာ အားကစားသမား တစ္ဦးကဲ့သို႔ အေလးထား ဆက္ဆံျခင္းတို႔ကို ၾကည့္ကာ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ လူငယ္အမ်ားစု ထိုဂိမ္းကို ပညာရပ္တစ္ခုကဲ့သို႔ အေလးထား ေဆာ့ကစားလာၾကသည္။
“ျပည္တြင္း ပြဲေတြမွာေတာင္ ႏိုင္ရင္ သိန္းဂဏန္းေလာက္ကို ရတယ္။ ႏိုင္ငံတကာမွာဆိုရင္ Gamer ေတြကို နာမည္ႀကီး ေဘာလုံးသမားေတြလိုမ်ဳိး ဆက္ဆံၾကတာ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔က အဲ့လိုျဖစ္ခ်င္တာ” ဟု လိႈင္ၿမဳိ႕နယ္ေန အသက္ ၁၈ ႏွစ္အ႐ြယ္ GTC ေက်ာင္းသား ဂိမ္းဝါသနာရွင္တစ္ဦးက ဆိုသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ မိဘမ်ားအေနႏွင့္လည္း မိမိတို႔၏ မ်ဳိးဆက္မ်ားကို မိ႐ိုးဖလာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ကိုင္ေစလိုၿပီး ဘြဲ႔မရခင္အထိ တကၠသိုလ္ပညာေရးကို ႀကဳိးစားသင္ယူေစလိုေသာ အစဥ္အလာမ်ားႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေျခအေနအရ မေသခ်ာေသာ လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုကို တိုးဝင္ျခင္းထက္ ေအာင္ျမင္ၿပီးသူတို႔၏ ေနာက္သို႔ လိုက္ရန္သာ ညႊန္ၾကားတတ္ၾကသည္။
“သူတို႔ေျပာေနတဲ့ ဂိမ္းအားကစားကို ဦးတို႔အေနနဲ႔ အဆင္ေျပမယ္ မထင္ဘူး။ ဦးတို႔မိဘေတြက ဆယ္တန္းအမွတ္နဲ႔ ကိုက္တဲ့ ဘြဲ႔တစ္ခုကိုယူ၊ ေနာက္အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းေပါတဲ့ လုပ္ငန္းခြင္ဝင္၊ အဲေလာက္ပဲ ျဖစ္ေစခ်င္တာ။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔က လမ္းသစ္တစ္ခုကို ေဖာက္ဖို႔အတြက္ အားသန္ေနၾကတယ္။ ေန႔ည ဂိမ္းဆိုင္မွာခ်ည္းပဲ။ လတ္တေလာ အိမ္က သားကေတာ့ အခ်င္းခ်င္း ပိုက္ဆံေၾကး ေဆာ့ေနၾကတာပဲ။ ၿပဳိင္ပြဲေတြ ဘာေတြ ေဆာ့တာေတာ့ မေတြ႔ဖူးေသးဘူး” ဟု ဂိမ္းဝါသနာရွင္ သားတစ္ဦး၏ ဖခင္ျဖစ္သူ ဦးေအးကိုက ေျပာၾကားသည္။
ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ အာရွတိုက္အခ်ဳိ႕ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ e-Sports ၿပဳိင္ပြဲေပါင္း မ်ားစြာကို လစဥ္ က်င္းပေနၿပီး ဆုေၾကးမ်ားမွာလည္း မက္ေလာက္စရာပင္ ျဖစ္သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ဂ်ာမနီႏိုင္ငံ ဖရန္႔ဖတ္ၿမဳိ႕တြင္ လာမည့္ ဇူလိုင္လ ၂၈ ရက္၊ ၂၉ ရက္ေန႔မ်ားတြင္ က်င္းပမည့္ ESL One Dota 2 ၿပဳိင္ပြဲကို ဥေရာပတိုက္မွ အင္အားႀကီး ဂိမ္းကလပ္ သံုးခု၊ အေမရိကတိုက္မွ တစ္သင္း၊ အာရွမွ တစ္သင္းႏွင့္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံမွ အသင္းတစ္သင္းတို႔အျပင္ ဖိတ္ၾကားခံ အသင္းႏွစ္သင္းတို႔ ယွဥ္ၿပဳိင္ၾကမည္ ျဖစ္ၿပီး အႏိုင္ရရွိေသာ အသင္းမွာ အေမရိကန္ေဒၚလာ ရွစ္ေသာင္းေက်ာ္ခန္႔ အနည္းဆုံး ရရွိမည္ ျဖစ္သည့္အျပင္ က်န္အသင္းမ်ားလည္း အေမရိကန္ေဒၚလာ ေလးေသာင္း၊ ႏွစ္ေသာင္း၊ တစ္ေသာင္းေက်ာ္ ဆုေၾကးမ်ားကို ရရွိမည္ ျဖစ္သည္။
ႏိုင္ငံတကာ e-Sports ေလာကကို ေမွ်ာ္ၾကည့္ေနေသာ လူငယ္မ်ားအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မ်ားစြာ ရွိႏိုင္သလို တစ္လလွ်င္ ၿပဳိင္ပြဲတစ္ပြဲမွ် မက်င္းပေသာ ျမန္မာ e-Sports ေလာကကို မွီခိုမည့္ လူငယ္မ်ားအတြက္ မိဘမ်ား ရင္ေလးက်သည္မွာလည္း မိဘမ်ားအလြန္ မဟုတ္ေခ်။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အာရွအဆင့္အထိ ေအာင္ျမင္ေသာ G-Seven ကဲ့သို႔ အသင္းႀကီးမ်ား ရွိေသာ္လည္း လက္ခ်ဳိးေရတြက္လွ်င္ ဆယ္ေခ်ာင္းျပည့္မည္ မဟုတ္ေပ။
“ကြၽန္ေတာ္တို႔ စေဆာ့တုန္းက ျပည္တြင္းပြဲေလးေတြပဲ ေဆာ့ရတာ။ ေနာက္မွ Online ကေန SEA ပြဲေလးေတြ ေဆာ့တယ္။ အဲဒီကမွတစ္ဆင့္ ဖိတ္တဲ့ၿပဳိင္ပြဲေတြကို ေဆာ့တယ္။ ႏိုင္ငံျခားမွာ ေဆာ့ဖို႔ဆိုတာက စပြန္ဆာ လိုတယ္။ ျပည္တြင္းမွာ e-Sports နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လႈပ္ရွားတဲ့ အဖြဲ႔အစည္း နည္းေသးတယ္။ ေနာက္ၿပဳိင္ပြဲေတြ အရမ္းနည္းပါတယ္” ဟု G-Seven အသင္းေခါင္းေဆာင္ Kenji က ဆိုသည္။
ယခင္က ေဘာလုံးအားကစားသမားမ်ားကို ဝင္ေငြပုံမွန္ ရရွိေနေသာ အျခားသူမ်ားကဲ့သို႔ ေလးစားခဲ့ျခင္း မရွိခဲ့ဘဲ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေဘာလုံးေလာကကို ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ အဆင့္သို႔ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွ စတင္ကာ တိုးျမႇင့္ခဲ့ၿပီးေနာက္တြင္မူ ပုံမွန္ဝင္ေငြ ရွိလာခဲ့ျခင္း၊ ၿပဳိင္ပြဲမ်ား ဆက္တိုက္ဆိုသလို ရွိေနျခင္းေၾကာင့္ မိဘမ်ားအေနႏွင့္ မိမိတို႔၏ သားသမီးမ်ား ေဘာလုံးအားကစားနည္းကို အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း ပညာရပ္တစ္ခုအျဖစ္ ေလ့လာေနျခင္းကို လက္ခံလာၾကသည္။ “e-Sports က အားကစားပါပဲ။ ေဘာလုံးေကာင္းေကာင္း ကစားႏိုင္ရင္ လစာေကာင္းေကာင္း ရႏိုင္သလို ဂိမ္းေကာင္းေကာင္း ေဆာ့ႏိုင္ရင္လည္း လခ ေကာင္းေကာင္း ရႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ e-Sports မဖြံ႔ၿဖဳိးေသးတဲ့ ႏိုင္ငံေတြ အတြက္ေတာ့ ဂိမ္းကို တစ္သမတ္တည္း လိုက္ဖို႔ဆိုတာက ေတာ္ေတာ္ခက္ခဲမယ္။ မိဘေတြ နားလည္လာဖို႔အတြက္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႀကဳိးစားမွာပါ။ အားကစားပြဲတိုင္းမွာေတာ့ ေထာက္ပံ့တဲ့ စပြန္ဆာလိုတယ္ သူတို႔ကလည္း e-Sports ဖြံ႔ၿဖဳိးေရးအတြက္ အေရးႀကီးတဲ့အပိုင္းမွာ ပါပါတယ္” ဟု Kenji က ဆိုသည္။
e-Sports ဖြံ႔ၿဖဳိးၿပီးျဖစ္ေသာ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ပညာရွင္မ်ားက e-Sports ၏ လူငယ္မ်ားအေပၚ လႊမ္းမိုးမႈကို ေလ့လာမႈမ်ား ျပဳခဲ့ၾကၿပီး ေဘးထြက္ဆိုးက်ဳိးမ်ားကို စာတမ္းျပဳစုခဲ့ၾကသည္။ ဂိမ္းကစားခ်င္းကို စြဲမက္သြားေသာ လူငယ္မ်ားအေနႏွင့္ လူမူေရးဆက္ဆံမႈဆုိင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ားတြင္ မ်ားစြာ က်ဆင္းသြားျခင္း၊ မိမိေနထိုင္ရာ ပတ္ဝန္းက်င္ႏွင့္ အံမဝင္ျခင္းမ်ားအျပင္ ေက်ာင္းစာမ်ားကို စိတ္ပါဝင္စားမႈ အားနည္းလာျခင္း၊ စိတ္ဖိစီးမႈ မ်ားျပားျခင္းမ်ား ျဖစ္ပြားတတ္ၿပီး ေကာင္းက်ဳိးမ်ား အေနႏွင့္ အရက္ေသစာ၊ မူးယစ္ေဆးမ်ား၊ မိန္းမကိစၥ အ႐ႈပ္အရွင္းမ်ားကို စိတ္ပါဝင္စားျခင္း မရွိတတ္ေၾကာင္း စာတမ္းတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
“အိမ္ကသား ဂိမ္းေဆာ့လို႔ စာေမးပြဲက်တာ ၂ ႏွစ္ ျဖစ္သြားၿပီ။ သူတို႔ ေန႔ေရာ ညပါ ဂိမ္းေဆာ့ေနတတ္ၾကတယ္။ ေကာင္းတာတစ္ခုဆိုလို႔ ခိုက္ရန္ျဖစ္ပြားတာ၊ အရက္ေသာက္တာ၊ မူးယစ္ေဆးသုံးတာ၊ ေနာက္ဆုံး ရည္းစားကအစ သူမထားဘူး။ အဲဒီဂိမ္းကိုပဲ စြဲလမ္းေနတယ္ ထင္ရတယ္” ဟု GTC ပထမႏွစ္ ေက်ာင္းသားတစ္ဦး၏ မိခင္ျဖစ္သူ ေဒၚရည္မြန္သန္႔က ဆိုသည္။
၂၀၁၄ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၁၈ ရက္ေန႔မွ ၂၁ ရက္ေန႔အထိ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ ဝါရွင္တန္ဒီစီတြင္ Dota 2 Championship The International 2014 က်င္းပမည္ျဖစ္ၿပီး ဆုေၾကးအျဖစ္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၂ သန္းေက်ာ္ကို ခ်ီးျမႇင့္မည္ ျဖစ္ကာ အဆိုပါၿပဳိင္ပြဲ တိုက္႐ိုက္ၾကည့္႐ႈခြင့္ လက္မွတ္ကို အေမရိကန္ေဒၚလာ ၉၉၊ ၁၉၉ ႏွင့္ ၄၉၉ ေဒၚလာအထိ သတ္မွတ္ထားၿပီး ထိုင္ခုံအလုံး တစ္ေသာင္းစာ လက္မွတ္ အားလုံး ၁ နာရီအတြင္း ေရာင္းကုန္သြားေၾကာင္း သိရွိရသည္။
အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း အားကစားတစ္ခုအျဖစ္ ရပ္တည္ႏိုင္ေသာ e-Sports အေပၚ လုံးဝလက္မခံႏိုင္ေသာ လူႀကီးမ်ားႏွင့္ အခြင့္အလမ္း နည္းပါးေနေသးေသာ e-Sports လမ္းေၾကာင္းကို ပညာေရး အထိခိုက္ခံကာ တစ္ဖက္တည္း မ်က္စိမွိတ္ တိုးဝင္ေနေသာ လူငယ္အခ်ဳိ႕ၾကား ညႇိႏိႈင္းျပင္ဆင္ရန္ လိုအပ္ခ်က္မ်ား ရွိေနသည္။
ေအာင္ေသာ္ၿဖိဳး

Goodnight IT

ယခင္ကက်န္းမာေရးအတြက္ သတိေပးခ်က္မ်ားတြင္ အိပ္ရာမ၀င္ခင္ ရုပ္ျမင္သံၾကားမၾကည့္ရန္၊ အထူးသျဖင့္ ပစ္ခတ္ခန္းမ်ားပါသည့္ ေခ်ာက္ခ်ားဖြယ္ဇာတ္လမ္းမ်ားမၾကည့္ရန္ အႀကံျပဳထားသည္။ တီဗြီဖန္သားျပင္မွထြက္သည့္ လႈိင္းမ်ားႏွင့္ ဦးေႏွာက္ကိုလႈံ႔ေဆာ္သျဖင့္ အိပ္စက္အနားယူရာတြင္ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္သည္ဟုဆိုသည္။
ေသးငယ္လွေသာ စမတ္ဖုန္း၊ အီလက္ထရြန္နစ္စာအုပ္ (E-book)၊ ဂိမ္း၊ လက္ပ္ေတာ့၊ ကြန္ပ်ဴတာတို႔ကို အိပ္ရာထဲသို႔ယူေဆာင္လာခ်ိန္ကစၿပီး လူအမ်ား၏အိပ္စက္နားေနမႈမ်ား ထိခိုက္လာသည္။ ဆက္သြယ္မႈနည္းပညာမ်ားက အြန္လိုင္းမွေဖ်ာ္ေျဖမႈအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ သတင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးကို အဆက္မျပတ္တင္ေပးေနသျဖင့္ လူအမ်ားမွာ အခ်ိန္ကိုသတိမမူမိေတာ့ဘဲ အြန္လိုင္းတြင္သာ တေမ့တေမာျဖစ္ေနခ်ိန္ ပိုမ်ားလာေနသည္။
အေမရိကန္ႏုိင္ငံရွိ လူအမ်ားအိပ္စက္နားေနမႈကို National Sleep Foundation က ေလ့လာစစ္တမ္းေကာက္ယူရာတြင္ အေမရိကန္ ၉၅ ရာခိုင္ႏႈန္းက မအိပ္ခင္တစ္နာရီတြင္ လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကို အသံုးျပဳေနၾကေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။ အရြယ္ေရာက္သူ ၈၉ ရာခိုင္ႏႈန္းႏွင့္ ကေလး ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းင လွ်ပ္စစ္သံုးပစၥည္းအနည္းဆံုးတစ္ခုကို အိပ္ခန္းထဲတြင္ထားရွိသည္ဟု ဆိုသည္။
ယင္းစက္ပစၥည္းမ်ား အနားတြင္ရွိေနျခင္းက လူတို႔၏အိပ္စက္ျခင္းကို အမ်ိဳးမ်ိဳး အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေစသည္ဟုဆိုသည္။ အႀကီးဆံုးျပႆနာမွာ ယင္းစက္ပစၥည္းမ်ားကို ညဘက္တြင္ မပိတ္ဘဲထားျခင္းျဖစ္ၿပီး စက္ပစၥည္းမွအလင္းေရာင္ႏွင့္ အသံတို႔က အိပ္စက္ျခင္းကို အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေစသည့္အျပင္ ခႏၶာကိုယ္တြင္းေဟာ္မုန္းမ်ားကို ေျပာင္းလဲေစသည္။ စက္ပစၥည္းမွထြက္ေနသည့္ အလင္းေရာင္ဖ်ဖ်ေၾကာင့္ လူ႔ခႏၶာကိုေန႔အခ်ိန္ဟုယူဆေစၿပီး မယ္လ္လတိုနင္ (Melatonin)ေခၚ ေဟာ္မုန္းထုတ္လုပ္မႈကို ရပ္တန္႔လိုက္သည္။ ယင္းေဟာ္မုန္းက ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္အိပ္စက္ႏုိင္ရန္ ထိန္းေပးသည့္ဓာတ္ျဖစ္သည္။
သတင္းမ်ားႏွင့္ ဂိမ္းမ်ားကလည္း စိတ္ကိုလႈပ္ရွားေစသျဖင့္ အေၾကာေျဖေလွ်ာ့ၿပီး အပ္ေပ်ာ္သြားရန္ ခက္ခဲေစသည္။ ကြန္ပ်ဴတာႏွင့္ မုိဘိုင္းဖုန္းကို အိပ္ရာမ၀င္မီအသံုးျပဳသူမ်ားတြင္ အိပ္မေပ်ာ္ေသာေရာဂါ ျဖစ္ေပၚေစေၾကာင္း ေလ့လာသံုးသပ္ခ်က္ကို ၂၀၁၃ခုႏွစ္က ထုတ္ျပန္သည့္ အိပ္စက္ျခင္းအမူအက်င့္ဆိုင္ရာ ေဆးပညာစာေစာင္တြင္ေဖာ္ျပထားသည္။
အကယ္၍ မိုဘိုင္းဖုန္းကိုဖြင့္ထားလွ်င္ အနီးဆံုးတြင္ရွိသည့္ ဆက္သြယ္ေရးတာ၀ါ (Cell Tower)ႏွင့္ အၿမဲခ်ိတ္ဆက္ေနၿပီး အဆင့္နိမ့္ေသာ ေရဒီယိုသတၱိၾကြလႈိင္းကို ထုတ္လႊတ္ေနသည္။ ယင္းလႈိင္း၏ လူ႔က်န္းမာေရးအေပၚ ရိုက္ခတ္မႈကို အေသအခ်ာမသိရေသးေသာ္လည္း အိပ္ခ်ိန္မတိုင္မီ သံုးနာရီၾကာသည္အထိ ယင္းလႈိင္းႏွင့္ထိေတြ႕သူမ်ားသည္ အျခားသူမ်ားထက္ အိပ္ေပ်ာ္ရန္ခက္ခဲၿပီး ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ဆက္တိုက္အိပ္စက္ရန္ ခက္ခဲေၾကာင္းေလ့လာမႈတစ္ခုကဆိုသည္။ ႏႈိးစက္အသံုးျပဳရာတြင္လည္း ရိုးရိုးႏႈိးစက္ကိုသာသံုးသင့္ၿပီး မိုဘိုင္းဖုန္းႏႈိးစက္ကို ေရွာင္သင့္သည္ဟုဆိုသည္။
စက္မ်ားအားလံုးသည္ ဘက္ထရီအားျဖည့္ရန္လိုအပ္သလို မိမိကိုယ္တိုင္လည္း ေနာက္တစ္ေန႔အတြက္ အားျဖည့္ႏုိင္ေရး ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္အိပ္ခ်ိန္လိုအပ္သျဖင့္ အိပ္ရာမ၀င္မီခ်စ္လွစြာေသာ ေခတ္မီနည္းပညာေဖ်ာ္ေျဖေရးကိရိယာမ်ားကို Goodnight လုပ္ၿပီး မိမိအိပ္ခန္းအျပင္ကို ထုတ္ပစ္လိုက္ပါဟု က်န္းမာေရးပညာရွင္မ်ားက အႀကံျပဳထားပါသည္။
ခင္ေမေဇာ္ (၀ါရွင္တန္ဒီစီ)
Printed by 7 Day Daily

ဓားတစ္စင္းကို ဘယ္လိုသံုးမလဲ

လူ႔အသံုးအေဆာင္ျဖစ္သည့္ဓားကို လူတို႔စတင္တီထြင္လာခ်ိန္တြင္ အျခားသတၱ၀ါမ်ားထက္ လုပ္ငန္းတြင္က်ယ္လာသည္။ အပင္ကိုခုတ္၍ရသလို သားေကာင္ကိုလိုက္၍ရသည္။ ခ်က္ျပဳတ္ရာတြင္ လွီးျဖတ္၍ရသည္။ အျခားအသံုးအေဆာင္မ်ားကို ယင္းဓားကိုအသံုးျပဳၿပီး တီထြင္ဖန္တီးလာႏိုင္သည္။ အသံုး၀င္မႈမ်ားက အလွ်ံပယ္ပင္။ အသံုးအေဆာင္မ်ားတီထြင္ဖန္တီးႏုိင္ျခင္းက လူကိုက်န္သတၱ၀ါမ်ားမွ လမ္းခြဲလိုက္ျခင္းလည္းျဖစ္သည္။
ယခုလို အင္တာနက္ေပၚလာခ်ိန္၊ လူမႈကြန္ရက္မ်ားေပၚလာခ်ိန္တြင္ ယင္းတို႔ကိုအေၾကာင္းျပဳၿပီး ျဖစ္ေပၚလာသည့္အက်ိဳးမ်ားစြာရွိသည္။
လူတစ္ဦးခ်င္းစီ၏ကမၻာက ပို၍က်ယ္ျပန္႔လာသည္။ အခ်ိန္တို႔ပို၍ အသံုးက်လာသည္။ အခ်ိန္တိုအတြင္း အလုပ္မ်ားစြာလုပ္လာႏုိင္သည္။ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို အင္တာနက္တြင္ ရွာေဖြသိရွိ အသံုးခ်လာႏုိင္သည္။ ဓားတစ္ေခ်ာင္းကို အသံုးျပဳတတ္သူက က်န္အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းမ်ားကို ဖန္တီးအသံုးျပဳလာႏုိင္သည္။ အင္တာနက္သည္ ဓားတစ္စင္းပင္ျဖစ္သည္။ ေဖ့စ္ဘြတ္သည္ အငါတာနက္မည္ေသာ ဓားတစ္စင္းကို အသံုးျပဳၿပီး တီထြင္ဖန္တီးထားေသာ ပန္းကန္တစ္ခ်ပ္၊ ဇြန္းတစ္ေခ်ာင္း၊ တံျမက္စည္းတစ္ေခ်ာင္း၊ အိမ္တစ္လံုး၊ ေလွတစ္စီး၊ လွည္းတစ္စီး၊ ေအာ္လံတစ္ခုတို႔ႏွင့္တူသည့္ ကြန္ရက္တစ္ခုသာျဖစ္သည္။
လူမႈကြန္ရက္ေၾကာင့္ ဆူပူမႈမ်ားျဖစ္ေပၚသည္။ ေဖ့စ္ဘြတ္ကိုအသံုးခ်၍ မုန္းတီးေရးလံႈ႕ေဆာ္သည္ဟူေသာ သတင္းမ်ားကို ႏုိင္ငံတကာမီဒီယာမ်ားတြင္ေတြ႕ရသည္။ ျမန္မာႏွင့္ပတ္သက္၍လည္း မၾကာေသးမီက ျဖစ္ပြားခ့ဲသည့္ မႏၱေလးအၾကမ္းဖက္မႈေနာက္ပိုင္း ယခုလိုေရးသားမႈမ်ား ထြက္ေပၚလာျခင္းျဖစ္သည္။
သို႔ေသာ္ ယင္းျဖစ္ရပ္သည္ လူမႈကြန္ရက္ေၾကာင့္မဟုတ္သက့ဲသို႔ က်ယ္ျပန္႔လာေသာ ဆက္သြယ္ေရးနည္းပညာေၾကာင့္လည္း မဟုတ္ပါ။ ထိုနည္းတူ မၾကာေသးမီကမွရရွလာသည့္ လြတ္လပ္မႈတစ္ခုေၾကာင့္လည္းမဟုတ္ပါ။ အသံုးခ်သူမ်ားေၾကာင့္သာျဖစ္ပါသည္။
လူအမ်ားေလွ်ာက္ရန္ခင္းထားသည့္လမ္းေပၚတြင္ လူမ်ားေလွ်ာက္ၾကမည္သာျဖစ္ပါသည္။ ယင္းလမ္းေပၚတက္လာသူမ်ားထဲမွ တစ္ဦးစ၊ ႏွစ္ဦးစ မူးရူးရမ္းကားၿပီး တျခားသြားလာသူမ်ားကို ေစာ္ကားေႏွာင့္ယွက္ျခင္းက လမ္းေၾကာင့္မဟုတ္ပါ။ မဆင္မျခင္ေမာင္းႏွင္မႈေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ ယာဥ္တိုက္မႈမ်ားသည္လည္း ယာဥ္ေၾကာင့္မဟုတ္ပါ။ အဆိုပါယာဥ္ကို စည္းကမ္းမ့ဲစြာေမာင္းႏွင္သူေၾကာင့္သာ ျဖစ္ပါသည္။
လူအမ်ားေအးခ်မ္းစြာသြားလာေနေသာ လမ္းမႀကီးေပၚတြင္ မူးရူးေအာ္ဟစ္ေနလွ်င္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာသြားလာေနသူ ရာေပါင္းမ်ားစြာအစား ယင္းေဖာက္ျပန္သူတစ္ဦးကိုသာ အာရံုျပဳသတိထားမိေလ့ရွိသည္ကလည္း ဓမၼတာပင္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ အေသအခ်ာျပန္ၾကည့္လွ်င္ က်န္လူအုပ္ႀကီးက မူမပ်က္ခ့ဲပါ။
ယင္းလူမႈကြန္ရက္မ်ားကို မၿငိမ္မသက္ျဖစ္ေအာင္နည္းပါးလွေသာ လူတစ္စုတစ္ဖြဲ႕က လုပ္ေဆာင္အသံုးခ်ေနႏုိင္သည္။ လမ္းေပၚေအာ္ဟစ္ဆဲဆိုသူမ်ားသည္ လူနည္းစုသာျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရေပမည္။
ေဖ့စ္ဘြတ္မုန္းတီးေရးလႈံ႕ေဆာ္မႈကို ေလ့လာေနသူမိတ္ေဆြတစ္ဦးက ယင္းသို႔ မၿငိမ္မသက္ျဖစ္ေအာင္ ၀င္ေရာက္ေရးသားလံႈ႕ေဆာ္သူမ်ား၏အေကာင့္ကို စာရင္းေကာက္ျပဳစုေနရာ ယင္းအမည္မ်ားက သိပ္မမ်ားလွဘဲ လူမႈကြန္ရက္သတင္းမ်ားတြင္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး အတိုင္အေဖာက္လုပ္ၿပီး ကြန္မန္႔မ်ားေအာင္ ၀င္ေရာက္ေရးေနသည္ကို ေတြ႕ရေၾကာင္းႏွင့္ ထိုအေကာင့္ပိုင္ရွင္မ်ားအားလံုး မိမိပံုကိုမသံုးဘဲ အေကာင့္အတုမ်ားဖြင့္လွစ္ထားျခင္း၊ ၎တို႔အခ်င္းခ်င္းခ်ိန္ဆက္ၿပီး like လုပ္ထားျခင္းသာရွိေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္။ တစ္ဦးတည္း (သို႔မဟုတ္) လူတစ္စုက အေကာင့္တုမ်ားစြာျဖင့္ ေနရာတကာ၀င္ေရာက္ၿပီး ၾကမ္းတမ္းစြာဆဲေရးျခင္း၊ ဘာသာေရး၊ လူမ်ိဳးေရးမုန္းတီးမႈမွတ္ခ်က္မ်ားေပးျခင္းတို႔ကို လုပ္ေနျခင္းျဖစ္ႏုိင္သည္ဟုဆိုသည္။
ဘာသာေရး၊ လူမ်ိဳးေရးအစြန္းေရာက္သူအခ်ိဳ႕ကို ယင္းလုပ္ရပ္တို႔ႏွင့္ဆြဲေဆာင္ၿပီး လူအုပ္စုႀကီးသေယာင္ ယင္းလုပ္ရပ္တို႔ႏွင့္ဆြဲေဆာင္ၿပီး လူအုပ္စုႀကီးသေယာင္လုပ္သည္ဟု အဆိုပါေလ့လာသူကေျပာဆိုသည္။
ယင္းလုပ္ရပ္မ်ိဳးကို ႏုိင္ငံတကာက အၾကမ္းဖက္သူမ်ား အစဥ္အဆက္အသံုးျပဳခ့ဲၾကသည္။ ဗဟုသုတႏွင့္ ဉာဏ္အေျမာ္အျမင္နည္းပါးသူတို႔ကို အခြင့္အေရးအခ်ိဳ႕ျဖင့္စည္းရံုၿပီး ဆူပူမႈမ်ား၊ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ား လုပ္ခ့ဲသည့္သာဓကမ်ားစြာ ရွိေနဆဲျဖစ္သည္။ ဒုတိယကမၻာစစ္ကိုမီးေမႊးခ့ဲသူ နာဇီေခါင္းေဆာင္ ဟစ္တလာႏွင့္အတူ အီတလီႏွင့္ ဂ်ပန္တို႔မွ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ၎တို႔၏ေၾကာက္ခမန္းလိလိ က်ဴးလြန္ခ့ဲေသာ စစ္ရာဇ၀တ္မႈမ်ားကို ယငး္နည္းမ်ားႏွင့္ပင္ က်ဴးလြန္ခ့ဲသည္။ သာမန္အခ်ိန္တြင္ မေတြး၀့ံစရာျဖစ္ေသာ လူသားအခ်င္းခ်င္းအေၾကာင္းမ့ဲ ညွဥ္းဆဲသတ္ျဖတ္မႈမ်ားကို သာမန္လူမ်ားက်ဴးလြန္ခ့ဲၾကသည္။ လူမ်ားသန္းႏွင့္ခ်ီၿပီး ေသဆံုးခ့ဲၾကရသည္။ လူအခ်င္းခ်င္းမုန္းတီးေရးကို လံႈ႕ေဆာ္အားေပးသည့္နည္းျဖင့္ စတင္ခ့ဲသည့္စစ္ပြဲမ်ားသည္ ဆင္ျခင္တံုတရားကင္းမ့ဲေအာင္ စည္းရံုးသိမ္းသြင္းႏုိင္မွသာျဖစ္ေပၚႏုိင္သည္။
အင္တာနက္ေခတ္ေရာက္လာခ်ိန္တြင္ လူမႈကြန္ရက္မ်ားကိုအသံုးခ်ၿပီး အာရပ္ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ တန္ျပန္မႈမ်ားစြာေတြ႕လာရသည္။ မေန႔တစ္ေန႔ကမွ ျမန္မာတို႔စတင္သံုးစြဲလာသည့္ လူမႈကြန္ရက္သည္ အင္တာနက္အသံုးျပဳမႈ၏တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းမွ်သာျဖစ္သည္။ သတင္းငတ္ေနခ့ဲၾကသူမ်ား၊ ကမၻာႏွင့္အဆက္အသြယ္ျပတ္ေတာက္ေနသူမ်ားအတြက္ ပြင့္လာေသာတံခါးတစ္ခ်ပ္ျဖစ္သည္။
လြတ္လပ္စြာေျပာဆိုေရးသားမႈကို စတင္စမ္းသပ္က်င့္သံုးေနသည့္ ေနရာတစ္ခုလည္းျဖစ္သည္။ ေကာင္းေသာေဆြးေႏြးဖလွယ္မႈမ်ားစြာကို ယင္းလူမႈကြန္ရက္မ်ားတြင္ ေတြ႕ေနရသည္။ ေကာင္းမြန္ေသာလံႈ႕ေဆာ္မႈမ်ား၊ လူမႈေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ား၊ ကူညီမႈမ်ားစြာကို ယင္းလူမႈကြန္ရက္ကတစ္ဆင့္ ခ်ိတ္ဆက္လုပ္ေဆာင္ေနၾကသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ အားရေက်နပ္ဖြယ္ေကာင္းလွေပသည္။
အသိပညာဗဟုသုတရွာေဖြသူမ်ား၊ ေပးသူမ်ားက တစ္ခြန္း၊ တစ္ေၾကာင္း၊ တစ္ပုဒ္ေပးေ၀ယူေနၾကသည္။ မဂၤလာတရားတစ္ခုပင္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ဆိုခ့ဲသလိ္ုပင္ လမ္းေပၚထြက္၍ ဆဲေရးသူမ်ား၊ လမ္းသြားလမ္းလာမ်ားကို ေႏွာင့္ယွက္ရမ္းကားသူမ်ားကလည္း ၀င္ေရာက္အသံုးခ်ေနပါသည္။
ဆင္ျခင္စရာပင္ျဖစ္သည္။ အင္တာနက္အသံုးျပဳၿပီး ေကာင္းက်ိဳးရွာသူမ်ား၊ အင္တာနက္ကိုအသံုးခ်၍ ကိုယ္က်ိဳးရွာသူမ်ား ရွိေနျခင္းကို အသံုးျပဳသူမ်ားက ခြဲျခားသိေနပါသည္။ မသဲမကြဲျဖစ္ေနသူမ်ားကလည္း ဆင္ဆင္ျခင္ျခင္ေလ့လာလွ်င္ သဲသဲကြဲကြဲသိျမင္လာႏုိင္ပါသည္။
အင္တာနက္က အမုန္းစကားမဆိုပါ။ အင္တာနက္က ျပႆနာမ်ားကို မဖန္တီးပါ။ ဓားတစ္စင္းကို အသံုးျပဳသူမ်ား၏ ေစတနာအေပၚမွာသာမူတည္ေနပါသည္။
ခင္ေမေဇာ္ (၀ါရွင္တန္ဒီစီ)
7 Day Daily (24-7-2014)